In en om Assen





Bonnie Veendorp


Foto © Bert Jippes


Info op hetdrentseboek.nl

As wij de naam Bonnie Veendorp nuumt, dan denk wij ok an schrieverij veur kinder. Drèentse kinderboeken bint der nog maor zo'n virtig jaor en wat der schreven is, kuw op ien plank van de boekenkast wal holden.

Het eerste kinderboek De brummelwal oet 1960 is benaom bedoeld veur het gebroek op schoel. De verhaolen sluut an bij de romantische traditie en gaot over 't landschap en de natuur. En an 't èend van een gedicht kwam aaltied de moraal. Het Drentse Boek hef der veul an daon um het schrieven van boeken veur kinder an te fietern. Ien van de schrievers die zuk dat antrökken hef, was Bonnie Veendorp. Van heur haand kwam het Drents veurleesboek.

Bonnie Veendorp is in 1923 geboren in Hoogeveen, maor opgruid in Zuudwolde. Naodat ze een lange tied in 't Hoveine woond hef, keert ze oetèendelijk naor Zuudwolde terugge. In 2004 is der een schrieverspetret van Bonnie Veendorp emaakt. Naost het schrieven van kinderverhaolen en kindergedichten schreef ze in Oeze Volk en was ze jaorenlang metwarkster van de RONO. Behalve de kinder van nou zult veul mèenschen zuk de luusterserie Hej 't al heurd, Coba herinnern. In 2010 werd de Roel Reijntjepries uutelangd an Bonnie Veendorp veur heur grote verdiensten veur het blad Oeze Volk.

Heur Drents Veurleesboek is een echt kinderboek, bedoeld veur "buitelties en buitels van veer tot veerhonderd jaor". In 't veurwoord stiet dat kinder kleine mèenschen bint en mèenschen grote kinder. Wij kunt 't ok aans zeggen: wat goed is veur kinder, is ok goed veur volwossen mèenschen. Daorum bin wij der ok van overtuugd dat klein en groot kan genieten van het gedicht De moes oet het Drents Veurleesboek van Bonnie Veendorp.

In mei 2011 wordde op e Faliebarg in Zuudwolde Bonnies Kuierpadtien lösedaone. 13 panelen veurzien van Drentse kiendergedichten bint eplaatst langs een wandelroute. Zaterdagmorgen 21 mei 2011 is bij het dierenparkien achter verzorgingshuus Tonckenshuus in Zuudwolde Bonnies Kuierpadtien feestelijk lösdaon deur Jos Vrielink-Kuik, dochter van Bonnie Veendorp en een koppeltien achterkleinkiender van Bonnie.

Bonnies Kuierpadtien is een veurleesroute deur het Faliebergbos en telt 13 panelen mit kiendergedichten. De mieste gedichten bint van Bonnie Veendorp. Daornaost bint der ok gedichten van Marga Kool, Suze Sanders, Peter van der Velde, Ali Brals-Luinge en Bart Veenstra. Henk Tissing, veurzitter van de stichting Reco verwelkomde alle volk dat op dizze feestelijke opening ofkomen was.

Vanzölfs dee het dat in het Drents en hij benaodrukte ok nog ies naodrukkelijk de functie van dizze Drentse gedichten op de mooie panelen: het stimuleren van taalontwikkeling bij kieder, het levend holden van het Drents en oldern en kiender op een onderholdende manier het Drents te laoten beleven. En het is natuurlijk een eerbetoon an Bonnie Veendorp

Daornao kreeg Jos Vrielink het woord die namens heur moeder, Bonnie Veendorp, sprak. Ze vertelde dat de gezondheid van heur moeder niet meer toelat dat ze hierbij kun wezen, mar dat ze hiel wies is mit het het naor heur vernuumde Kuierpadtien. Jos vertelde dat heur va en moe in de verkeringtied vaak samen een rondtien leupen in het Tonckensbos en dan, as zoveule stellegies in die jaoren, even zitten gungen op de Tonckensbaank.

Hierna weur, onder applaus, het 1e informatiebordtie onthuld en las Jos het gedicht Het laompie veur. As slot van het officiële diel gungen der acht witte en blauwe ballonnen de locht in. Althans, dat was de bedoeling! De miesten bleven hangen in de fraaie iekebomen, mar de symboliek van de 8 ballonnen staond veur Bonnie Veendorp, heur wijlen man Jan en heur achterkiender, was der niet minder um.


De moes ( Uut Drents Veurleesboek)

In de stoel slöp Jinnechie
op de borst heur kinnegie,
en gien stéék breit 't wiefie
an heur onderliefie

uut zien donker hollegie
kröp een fluwelen bollegie
met gliensterende oogies
en pooties dun as stroogies.

Et tript met kleine passies
langs de iekenholten kassies
Knabbelt op een korsie brood
dat lig bij de taofelpoot

't Wiefie slat de ogen op
en ziet de kleine moezekop!
Gef een galp, röp um de katte,
smit heur breiwark op de matte!

In zien donker hollegie
verdwient 't fluwelen bollegie.
In de stoel zit 't wiefie
te breien an heur liefie!


Karstfeest

Ze stiet te kieken in heur mooie keuken.
De karstkraans was gelukt en de kalkoen was mals.
De schalen mit gebak, de borrelhappies.
En dan, opiens, springt heur d'angst naor d'hals...

Die weelde um heur hen, de grote welvaart,
ze hebt jao alles wat heur hart begeert.
Een eigen huus, een kleurentillevisie,
Allent... 't geleuven hebt ze of-eleerd...

Een feest van dennengruun en witte keersen.
Ze hef heur best edaon, der alles van emaakt.
De kiender in het nei, kedogies, lekker eten,
Maar 't karstfeest hef heur harte niet eraakt...

Dan reert ze, mit 't gezichte in de theedoek:
‘O God, help oes uut dizze duusternis!
En laot ons zien, Ie bint toch oeze vader,
dat Oen liefde veur oes onveraanderd is...'


Info op RTV-Drenthe 2 oktober 2010


Bonnie Veendorp uut Zuudwolde (Dr) kreg de Roel Reijntjespries 2010



Noaberpraotien door Bonnie Veendorp


Bronvermelding:
‘Oeze Volk’. Maondblad in Drents dialect. 33 jaorgang, no. 10, Oktober 1989


Umdat et tegen etenstied leup en ik mien böschoppen-liesie veur de winkels in Hoogeveine of-ewarkt had, besleut ik even een happie te gaon eten in 't restaurant van een groot winkelbedrief. De name zal ik hier maar niet numen, aans krig de redactie van "Oeze Volk" der misschien drokte mit en die hebt toch al zoveule wark um et iederiene naor de zin te maken... Dus ik stapte naor binnen, warkte mij deur de meinsenmassa hen en belaande in et gedeelte dat of-escharmd is van de winkel en waor ze de hongerige en dorstige meute van et neudige en onneudige veurziet. Ik zag dat alle taofelties bezet waren, op iene nao, die dan ook op een hiel achterof plekkie weg-escheuven was, stoef tegen de mure.

Dat was nét wat veur mij, dus ik stevende der op of. An et taofeltie vlak naost mij zaten twij vrouwluu, waorvan de oldste mij zó achterdochtig ankeek as een Dreintse boer wanneer ze mit hum aover de ruilverkaveling begunt... De aandere vrouwe, een jongere uutgave van de eerste, zat mit beide ellebogen op de taofel te roken as een schöstien. Et derde persoontie was een jongie van zo'n jaor of negen dat volgens de oldere vrouwe , "Aoveral mit zien fikken anzat", waorop et lieve kereltie mompelde: ,,Olde zeurzak" of zuks-wat fraais. Et leverde hum een gevulige stoot mit de ellebaoge van zien moe op en gelökkig bracht op dit juuste moment een kittig serveerstertie een blad mit de bestelling van et drijmanschap, of liever, et twijvrouwschap en anhang.

Et jongie kreeg een glas cola en een bord patat. De beide vrouwluu, die allebeide méér as goed in 't vleis zaten, deden niet kienderachtig. Ze kregen twij koffie mit een paar dikke kloeten slagroomgebak, waor ze smakelijk an begunden. De jonge zat wat mit zien opoe te femeln en kreeg van heur een stuk gebak dat e mit veule gesmak heurbaar naor binnen propte. Hij wol et wegspulen mit een slokkie cola, maar in de haost stötte hij et glas onderstebaoven. Toen kwam der een gesprek op gaank tussen moeder en zeune dat ter niet umme leug... Of een gesprek ku'j 't eigenlijk niet numen, want moe was algedurig an 't woord. Der was gien spelde tussen te kriegen!

Ik heurde woorden as „Vervelende kliere" en „Rotvent". Ie kunt oe ook nargens mit hen nemen." En et geheel weur of-esleuten mit de woorden: „Ie kriegt gien nije, a'j dat maar weet! Ja, ik bin mij daor een beetie gék!" Opoe bette mit een grote zakdoek et kleedtie weer wat dreuge en toen et magie mien bestelling bracht, zijnde et "Menu van de dag: „gebakken kabeljauw met salade", vreug opoe urn nog een glas cola veur de jonge. Waorop heur dochter: „Ja, toe maar, verwent hum maar goed, dan gef hij oe straks een nog veul grotere bek!" Daorop haalde de jonge een transistorradiogie uut zien jasse. Onmiddellijk was de umgeving verpest mit harde meziek die de name "meziek" niet weerd was.

Ondertussen was et ién ure worden en de man van de nijsberichten maakte zien salaris waor. ...Legereenheden van de Libanese strijdkrachten hebben vanochtend vroeg met succes een aanval gedaan in de Sirische Ik pro- beerde niet te luustern en an wat aans te deinken, want ik wol mien eetlust niet laoten bedarven. Maar toen reup de jonge uutgelaoten: „Hoi! hoi! Ze hebt ter weer vieftig dood emaakt!" Waorop zien moe reageerde mit: „Appie, eet oen patat op aans wordt et kold." Ik bin achter mien volle bord weg escheuven en heb of-erekend. De vis wordt nog altied duur betaald...






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl