In en om Assen





Delia Bremer



Delia Bremer en de kunst van het combineren


Info op woestenledig d.d. 20 januari 2012

Delia Bremer leest een gedicht voor, in het Drents. Het maakt deel uit van Dag, het multimediaproject dat behalve poëzie, ook schilderijen, muziek en videobeelden omvat: 't Is al weer een paar jaor eleden/ toen wij hier ok leupen/ mit heur tussen oens in/ lachend en zwierend/ vleug ze as 't blad/ deur de wient// ze wur ziek/ en nou is ze d'r niet meer.' Als ze is uitgelezen, vertelt ze over een galeriebezoeker, een vrouw, die – niet wetend van Dag – getroffen was door een van Bremers schilderijen. "Ze zei dat het haar deed denken aan haar afgebroken zwangerschap. En ze vertelde ook, dat ze de vrucht had begraven in een bos in Echten. Het bleek precies hetzelfde bos waar wij opnamen hebben gemaakt voor dit gedicht. Ik ben een behoorlijk down to earth-type. Maar nou vraag ik je…"

Wonderbaarlijk, zoals dingen samen komen.

Welbeschouwd is Dag een uitvloeisel van het jaar waarin Hoogeveen zich culturele gemeente van Drenthe mocht noemen. De poëzieclip die Bremer bij die gelegenheid maakte, is uitgegroeid tot een film met muziek en 28 gedichten als ode aan de seizoenen. "Dag staat voor een afgemeten periode, net als de jaargetijden en het leven", zegt Bremer. "We worden geboren en we sterven."

De schilderijen zijn als laatste toegevoegd. Op dit moment hangen er vijftien in de galerie in Echten waar de film wordt vertoond. "De première was eind vorig jaar in de bioscoop van Hoogeveen", vertelt Bremer. "We kregen een staande ovatie van honderdvijftig man. Maar ik zat in het donker op de derde rij en heb er niets van gezien." Delia Bremer (Hoogeveen, 1969) is een opvallende verschijning in het culturele leven van Drenthe. Helemaal sinds ze in 2009 samen met Ria Westerhuis de Drentse letteren opschudde met Minnezinne, een bundel Drentstalige erotische poëzie. Vijftienhonderd exemplaren zijn er verkocht. Daarmee is het de best verkochte Drentse dichtbundel van deze eeuw. Een derde druk is in voorbereiding, nu met cd.

Voor die tijd was ze als dichter ook al actief. Met bundels in eigen beheer, voor literair blad De Pennenstreek en in de regionale schrijfclub Taalcompagnie, waar haar poëzie werd geschuurd en geschaafd. Begin jaren negentig bestierde ze een open podium in samenwerking met de Bibliotheek Hoogeveen en theater De Tamboer waar onder meer Dichters uit Epibreren optraden. Later begon ze een uitzendbureau voor dichters.

"Mijn belangstelling voor poëzie is begonnen in het restaurant van mijn vader in België", vertelt ze. "Daar kwam een dichter over de vloer die op een dag een gedicht voor mij schreef. Dat vond ik zo lief en zo bijzonder. Dat iemand speciaal voor mij die moeite deed. Hij maakte ze ook voor mijn vader en voor mijn hond. Ik heb ze nog steeds. Ze zijn ondertekend met A.B. Zijn naam heb ik nooit geweten."

De beeldende kunst volgde later. "Na de Mavo wilde ik één ding: werken. Uiteindelijk werd ik zelfstandig ondernemer in een woonwinkel. Ik leerde van A tot Z: inkopen en verkopen, inrichten, personeel aannemen, een galerie inrichten, workshops geven en de pr. Alles! Twintig jaar heb ik er gewerkt. Een vriendin heeft mij in die periode naar een cursus gesleept, waar ik de basistechnieken voor beeldende kunst leerde." Dat was in 1999.

"Ik geloof niet dat ik het mis, een vakopleiding", zegt Bremer. "Als kunstenaar ben je altijd op zoek naar ontwikkeling. In jezelf, in je stijl. Als je stilstaat, wordt het een foefje. Als ik nu soms vastloop, vraag ik bevriende kunstenaars om raad – ik heb het voordeel van een groot netwerk. En het is vooral goed kijken. Ik heb alle meesters gezien en, als het kon, zelfs de achterkant van hun werk bestudeerd."

Inmiddels geeft ze zelf les. Workshops in haar atelier in Nieuweroord, maar ook op scholen. "Wat ik probeer over te brengen, is de kick die je krijgt als je iets maakt. Het mogen scheppen, iets wat er nog niet is. Kinderen vragen altijd: ‘Kunstjuf, doe ik het wel goed?' Het mooie van kunst is, dat je het nooit fout kunt doen. Kunst kan niet mislukken." Wanneer is een werk geslaagd, luidt de vraag. "Dat verschilt per persoon", zegt Bremer. "De meeste mensen vinden schilderijen geslaagd als ze iets laten zien wat zij herkennen, als het op hun werkelijkheid lijkt. Bij poëzie zijn het vaak gedichten die dát verwoorden waar de lezer geen eigen woorden voor kon vinden. Een werk is geslaagd als het je raakt, zo eenvoudig is het."

Scheppen is één ding, organiseren een ander. Bremer is bestuurslid van Het Podium in Hoogeveen, presenteert wekelijks een cultuurprogramma bij Radio De Wolden en regelt kunstwerken voor ondernemers in Zuidwest-Drenthe. Vorig jaar begon ze Klein Paradiso, concerten in de oude kerk van Echten, onder meer van Tangarine, Asman en Martijje! Terwijl het project Dag na twee jaar voorbereiding de voltooiïng naderde, huurde ze afgelopen zomer ook nog eens de galerie van Freek Berends in Echten. "Omdat ik meer mogelijkheden wilde voor mijn beeldende kunst. Maar daar stop ik binnenkort mee. Ik wil nu mijn atelier uitbreiden, dan heb ik alles bij de hand om door te werken. Er komt ook een beelden- en theetuin bij: Beelden & 'n Bakkie!"

Voor het zover is, eerst de vertoning van Dag in Echten. En de groepstentoonstelling Dozen in Galerie Vanderveen in Assen. En workshops in Nieuweroord. En op Gedichtendag met Mischa van Huijstee en Johan Hovinga op dichterstour door Drenthe. En aan het eind van de maand een concert van Elly en Rikkert in Klein Paradiso. Niet dralen, maar doen. "Dat geeft energie," zegt Bremer. "Daar krijg je een kick van. Leef! Heb lief, geef en geniet!"


Delia Bremer in Bartissimo



Geüpload door rtvdrenthe op 26 jan 2009

Jeppe Oostenga praat met dichteres Delia Bremer. Zij heeft het druk, want volgende week is het gedichtendag. En dus wordt ze gevraagd voor diverse optredens.


Bezoek hier de eigen website van Delia Bremer






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl