In en om Assen





Egbert Meyers




Biografie Egbert Meyers


In zijn meer dan ruim dertig jaar durende carriere trad hij behalve in Nederland op in Belgie, Frankrijk, Duitsland, Denemarken en Amerika. Egbert deed vanaf 2004 4 keer diverse optredens in en rondom Austin Texas en in 2004 op het Frank Brown International Songwriters Festival in Florida en Alabama.

Hij organiseerde en presenteerde festivals, speelde op festivals, in kroegen, op een crematie, tijdens recepties, op bruiloften, als verrassingskado, in scholen, in musea, in galerieen, op straat, in theaters, in een echt kasteel en het Strokasteel, bij het kampvuur met 3500 motorrijders, in de openlucht en tijdens de Dodenherdenking op Kamp Westerbork, voor lokale, regionale, landelijke radio en televisie. Hij speelde als solist, met een duo, met een trio, met een rockband, met een bluegrassband, met een countryband, met een Harmonieorkest. Hij maakte opnamen voor radio, tv, langspeelplaat, cd's, en internet. Er werd over hem gefluisterd en geschreven in de krant en muziekbladen.....enzovoorts....maar (nog) niet in de roddelbladen!!

Egbert Meyers (geboren op 15 juni 1948 te Grolloo) is in de muziek altijd zijn eigen gang gegaan. Commercieel succes maakt hij consequent ondergeschikt aan het goede gevoel, dat hij over zijn eigen werk wil hebben. Daarmee verkiest hij onvermijdelijk de moeilijkste weg boven het geëffende pad. 

Meyers doet voor het eerst van zich spreken in de jaren 70. Geïnspireerd door onder meer Hank Williams en Jimmie Rodgers, legt hij zich in die tijd vooral toe op het maken van countrymuziek en bluegrass. Hij treedt op in het hele land en bindt daarmee een trouwe schare fans aan zich. Een lonkend platencontract wimpelt hij af omdat de prijs die hij daarvoor moet betalen –namelijk artistieke vrijheid- te hoog vindt. Naarmate hij er langer in vertoeft, gaat het wereldje van de countrymuziek hem steeds meer tegen staan. Uiterlijk vertoon is belangrijker dan de persoonlijke boodschappen, die Meyers met zijn muziek wil uitdragen.

Hij hervindt zijn muzikale loopbaan, als hij in de jaren ‘80 liedjes begint te schrijven in het Drents, de taal die hem na aan het hart ligt. In de luisterliedjes die hij schrijft, haalt hij vaak serieuze thema’s aan. Daarmee plaatst hij zichzelf in een uitzonderingspositie, omdat lichtvoetigheid in de Drenstalige muziek van die tijd troef is. In 1988 verschijnt de eerste LP van Meyers, onder de titel Tweiduuster. De LP wordt goed ontvangen, maar het zal nog zeven jaar duren voordat –inmiddels op cd- de opvolger ‘Waorum de wereld braandt’ uitkomt. In 2001 volgt dan de cd ‘Dreuge dunder’, in velerlei opzichten het beste album van Meyers tot dan toe.

Juist op het moment dat hij zijn naam als Drentse singer/songwriter heeft gevestigd –ook buiten de provinciegrenzen- gooit Meyers het roer andermaal om. Sterk geïnspireerd door optredens in Austin, Texas in de zomer van 2004, besluit hij te gaan werken aan een Engelstalige cd. Hij is in de Texaanse hoofdstad vanwege een memorial, die daar wordt gehouden ter ere van de in 2002 overleden singer/songwriter Mickey Newbury. 

Meyers is al decennia een groot bewonderaar van het werk van de Amerikaan, en had –in diens laatste levensfase- regelmatig emailcontact met hem. In Austin ontmoet Meyers een aantal muzikanten, met wie het meteen klikt en met wie hij het podium betreedt. Zo speelt hij onder andere in het beroemde Cactus Café. Aangemoedigd door zijn nieuwe muzikale vrienden, besluit Meyers een aantal oude nummers van hemzelf te vertalen in het Engels. Deze –gevoegd bij een paar nieuwe songs- zijn terug te vinden op de in maart 2007 verschenen cd Bluebonnet Blues.

Het album is –mede dankzij de zegeningen van internet- een fraaie samenwerking geworden tussen Nederlandse en Amerikaanse muzikanten en het absolute hoogtepunt in het (bescheiden) oeuvre van Egbert Meyers. In de herfst van 2007 schrijft hij een nieuw lied bij beelden van Ground Zero en New York, waar hij in juni 2007 was tijdens een langdurige tussenstop op weg naar Austin Texas. Het lied krijgt als titel Genog is genog. Begin 2008 wordt de eerste clip gemaakt bij het lied. Het lied draagt hij op aan zijn vriend Philip Brouwer die hem vergezelde naar Austin en die op zondag 21 oktober 2007 plotseling op 45-jarige leeftijd overleed

In het najaar van 2007 wordt hij, met Martin Korthuis en Gerrit Breteler, gevraagd mee te werken aan een vertaalproject met liedjes van Townes van Zandt in het Drents, Gronings en Fries. Meyers vertaalt At my window -An mien venster en Nothin'-Niks meer. In december 2007 werd de mini-cd Nothin', niks-neat-niks uitgebracht door DRC Entertainment. In 2008 werkt hij de plannen uit voor een nieuwe cd Hondsrug Sessies. Met Kees Hendriks op piano, accordeon en harmonium, Peter Deiman op slagwerk, Richard Zoer op bas, Paul van Vlodrop op mandoline, banjo en gitaar en Ronnie Snippe gitaar, legt hij op 29 en 30 oktober 2008 de basis voor 15 liedjes. Later worden vioolpartijen toegevoegd van Joost van Es en steelpartijen van Johan Jansen. Margaretha Kleine zingt in een paar liedjes de harmonies.

In december 2008 wordt Egbert gevraagd door rtv Drenthe, een lied te schrijven ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van rtv Drenthe op 1 januari 2009. Samen met Margaretha Kleine schrijft hij Zet de radio an en emen in muziekcafe de Amer het liedje live op. Tevens wordt door regisseur Willem Hully een clip opgenomen voor tv. In 2009 neemt de Amerikaanse platenmaatschappij Quickstar Productions contact op. Men is gecharmeerd van het lied Bluebonnet Blues van Egbert. Men wil dat uitbrengen op een verzamel cd met werk van folkartiesten uit alle delen van de wereld. De cd met de titel 'Goin' back home IV' verschijnt in januari 2010 en wordt wereldwijd uitgebracht.


Egbert Meyers verrast in 't Drents


Info in het Dagblad van het Noorden 2009; Een artikel van Bouwe van Norden

De laatste Drentstalige cd van Egbert Meyers - Dreuge Dunder - stamt uit 2001. Nu verrast hij het publiek met nieuw Drents werk. In Grolloo presenteert de liedjes-schrijver zondagmiddag het album de Hondsrug Sessies.

De vrees van sommigen dat liedjesschrijver Egbert Meyers na de Engelstalige cd Bluebonnet Blues (2007) het Drents de rug had toegekeerd, blijkt ongegrond. Zondag presenteert de zanger/gitarist in café Hofsteenge in Grolloo het vierde album in de taal van zijn hart. Hondsrug Sessies heet het schijfje met elf Drentstalige Meyers-nummers en drie vertaalde songs. Plus een bonus cd: een gedigitaliseerde versie van de langspeelplaat Tweiduuster (1988) van de Drentse muzikant.

"De mensen bleven vragen wanneer er weer eens een nieuwe Drentse cd van mij uitkwam. De laatste - Dreuge Dunder - dateerde uit 2001", zegt de muzikant uit Gasselte. Er staat overigens niet alleen recent werk op. " Ik schrijf niet zo vlot.
Een deel van de nummers had ik nog liggen; onuitgebracht werk, geschreven voor speciale gelegenheden. Zo staat Wij op de Hondsrug Sessies. Dat schreef ik voor de 4 mei-herdenking." Hij zong het met Kees Hendriks aan de vleugel voor 5000 mensen tijdens de indrukwekkende herdenking in 2006 in Westerbork."

De opnamen voor de Hondsrug Sessies hadden tussen Gasselte en Bonnen plaats in een nostalgisch ingerichte zaal temidden van akkers en weilanden. Meyers bracht er een indrukwekkende groep muzikanten voor bijeen. Steelgitarist Johan Jansen (uit de band van Ilse de Lange), bassist en zanger Richard Zoer (voormalig bandleider van Andre Hazes) en zangeres Margaretha Kleine zijn te horen op de cd. Ook spelen Kees Hendriks (onder meer accordeon en piano), drummer Peter Deiman, Ronnie Snippe (akoestische gitaar), Erwin Budike (elektrische gitaar), Joost van Es (viool) en Paul van Vlodrop (mandoline, banjo en gitaar) er op mee.

De muziek op Hondsrug Sessies loopt uiteen van sfeervolle folk tot een door Meyers geschreven rockode voor de 65ste verjaardag van blueskanjer Harry Muskee. De 14 nummers zijn achtereen live opgenomen. San Diego serenade van Tom Waits staat als Hondsrugserenaode op het album. Verder bewerkte Meyers Man upan klippan van 'de Zweedse Bruce Springsteen' Ulf Lundell: de Drentse versie heet Man op de hei. Van de Amerikaanse rootsmuzikant Jimmy Lafave gebruikte de Gasselter Going Home. Hij maakte er Hen hoes van.
Dat de oude lp Tweiduuster nu ook op cd uitkomt, is te danken aan de fans. Herhaaldelijk kreeg Meyers de vraag dit album opnieuw uit te brengen. Het staat nu al vast dat hij op termijn opnieuw in het Drents van zich laat horen. Meyers: " Ik ben bezig met nieuw werk, maar ik kan nog niet zeggen wanneer het uitkomt."


Waorum de wereld braandt


ik bin geboren in een dörpie
argenswaor op het plattelaand
in tied van kaole oorlog
net nao de tweide wereldbraand
as kind kun ik daor schoelen
veur kinder is dat goed
kinder moet wied vort van oorlog
en het smerrigs dat mèensen doet

toen heurde ik van "oeze jongens"
en ik zag veur het eerst een traon
toen was dat Zuud-Korea
nog zo wied bij oes vandaan
maor met de komst van de tillevisie
zag ik de bielden oet Vietnam
en veur het eerst vuulde ik schaomte
bij wat die mèensen overkwam

en ik prebeer het te begriepen
as ik nou die bielden zie
ik luuster naor de kenners
en vergeliek heur theorie
maar gienien gef een antwoord
an die oorlogskinder in de kraant

wel kan mij vertellen
waorum de wereld braandt

wel gef een verklaoring
veur gifgas en verraod
wel gef der oetleg
bij een dooie kammeraod
wel vertelt de waorheid
in het naokte uur
wel kröp het eerst oet zien bunker
en dooft zien eigen vuur

en `s aovends in het journaol
kömp de schaomte je te nao
want dan ziej die kinder weer
zie zuukt een stee um te schoelen
maor het dörp bestiet niet meer
en elkien die het zöt
stapt zwiegend an de kaant

wel kan mij vertellen
waorum de wereld braandt


Bezoek hier de website van Egbert Meyers






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl