In en om Assen





Erwin Raymond Java


Bronvermelding:
Tekst en foto’s poparchiefgroningen.nl De foto op het overzicht is gemaakt door Paul Meijer


Met dank aan Erwin Java voor het corrigeren en bijwerken van deze pagina.


Erwin Raymond Java (foto Nico Brons)


Biografie Erwin Java

Erwin Raymond Java is in Assen geboren (18 juli 1956)
Na zijn middelbare schooltijd aan het Nassaucollege in Assen (diploma Gymnasium-A  1975) start Erwin tot 1979 een studie Nederlandse Taal & Letteren aan de RU te Groningen.  Zo komt hij terecht in de Groninger muziekscene, zijn muzikale roots. Vanaf 1978 is Erwin professioneel musicus, hij valt op in White Honey (met zangeres/presentatrice Hanneke Kappen), waar hij tot 1980 speelt. Naast de live-, radio-, en TV-optredens wordt er een album uitgebracht: "Some kind a woman" (1979) 

Daarna speelt Erwin een half jaar (1981) in Herman Broods " Wild Romance", met Gerrit Veen op bas, Peter Walrecht op drums en Herman Brood himself. Daarna richt hij zijn eigen band “Blue Skin” op. Deze valt vanwege te frequente personeelswisselingen uit elkaar en vervolgens versterkt Erwin de band A(ppie) A(lberts) & The Doctors.Na een jaar verlaat hij deze band om in de Oost-Groninger hardrockgroep Second Skin te gaan spelen. Met deze band wordt regelmatig in Duitsland en Denemarken opgetreden maar na een jaar bekruipt Erwin het gevoel om toch weer een eigen,nieuwe groep op te richten. Samen met Peter Walrecht (drs) ,Hennie Dolsma(vox) en Hans Visser(bas) wordt dat Dutch Concert.

Ondanks lovende recensies gaat deze band wegens gebrek aan optredens ter ziele en treedt Erwin in 1986 toe tot de Muskee- (Gang/Band) en Cuby + the Blizzards ( van 1996-2011) en speelt Erwin 25 jaar als sologitarist voor Harry Muskee .Na het overlijden van Harry Muskee in 2011 en het daarmee gepaard gaande definitieve einde van Cuby and the Blizzards richt Erwin samen met Fokke de Jong ( ex-Normaal) de groep King of the World op. In 2012 verschijnt van deze band de met unaniem lovende recensies ontvangen debuut-CD “Can't Go Home”. In het titelnummer speelt de dan 56-jarige gitarist het verlies van zijn bluesbrother van zich af.

Hoewel zijn ambitie "gewoon lekker spelen" is, kent zijn muzikaliteit een professionele basis. In 1991 behaalt hij het diploma docent Lichte Muziek met als hoofdvak Elektrische Gitaar, aan het Conservatorium te Groningen.

Van 1993 tot december 1996 was Java verbonden aan het Music Education Centre te Groningen. Vanaf 1993 werkzaam als docent Elektrische Gitaar Lichte Muziek en vanaf december 1996 medefirmant en docent van het Noorder Muziek Instituut te Groningen, dat hij opricht met Patries van Iterson, Bas Mulder en Martien Stienstra. Sinds augustus 2006 is hij eveneens werkzaam als docent aan het IVAK te Delfzijl. Als gast-onderdeel van The Five Great Guitars trad Erwin in 2006/2007 op met Harry Sacksioni, Jan Kuiper, Zou Diarra en Digmon Roovers in het programma Groove Masters. In december 2006 met 'special guest' Larry Carlton  

Het album Tracks of the Past van A Meyer-Java Project van C+B gitarist Erwin Java en gitarist Rik Meyer verscheen in 1995. Het is een cd met vooral blues- en soulcovers en enkele eigen nummers en met diverse gastmusici en zangers/zangeressen als Harry Muskee, Herman Brood, Tineke Schoemaker (Barrelhouse), Henny Dolsma (Tiger), Alvin Lee (Ten Years After) en Jos Veldhuyzen (Flavium en ex-Teaser).


White Honey


Erwin Java was als gitarist actief in o.a. de volgende groepen:


Mashed Food (1972) en Burglar (1977)

Burglar ontstaat in 1977 als Hanneke Kappen bij de groep komt, uit de in 1972 begonnen schoolband Mashed Food op het Zernike College en Praedinius Gymnasium. De groep speelt muziek van Graham Parker, BB King en andere blues.


Bezetting Mashed Food:

Erwin Java - gitaar
Han Brunner - zang
Hajo Francken - drums
Harrie Kappen - basgitaar en gitaar
Jaap de Wildt - basgitaar, gitaar en toetsen

Han Brunner verlaat medio 1977 de band en Harrie nodigt zus Hanneke uit te komen zingen. Vanaf dat moment heet de groep Burglar.

Bezetting Burglar:

Hanneke Kappen - zang
Harrie Kappen - gitaar
Erwin Java - gitaar
Hajo Francken - drums
Jaap de Wildt - basgitaar, gitaar en toetsen

In 1977 vertrekken Hanneke en Erwin naar White Honey.

Najaar 1979 komt Hanneke vanuit White Honey weer terug en gaat de groep verder als Ella Fitz & the Geralds. Erwin Java zien we in veel bands terug, o.a. later bij Muskee en bij Cuby & the Blizzards.


White Honey


White Honey (1978 – 1980)

Prima vakmusici

De groep ontstaat in 1978, de periode van het Groninger Springtij wanneer Erwin Java en Hanneke Kappen (onder de alias Sybille Cook) op uitnodiging van Derk Jolink en Robbie Elzenga (beide ex Dixie Chicken) vanuit Burglar de gelederen komen versterken.

De groep bestaat al vanaf het begin uit een aantal prima vakmusici, die in het verleden al hun sporen in de popmuziek hebben verdiend. Mede daardoor maakt de band waarschijnlijk een vliegende start, wat vooral vertaald wordt in gigantisch veel optredens. Het eerste optreden vind plaats in De Dikke Kater aan het Schuitendiep en het tweede al direct buiten de stadsgrenzen in Emmeloord.

Kortstondige roem

De onstuimige rock, de frisheid en motivatie van de band slaat over op de toeschouwers. Voor de groep is het een sport om een zaal ‘plat’ te krijgen. De appreciatie van de groep bij het publiek leid tot een optreden in het voorprogramma van de bekende Amerikaanse band The Talking Heads, dat zowaar met toegiften gepaard gaat. Tijdens een optreden in de Koffer speelt de Engelse punkband The Stranglers op hun apparatuur. De roem is evenwel van korte duur: de groep valt medio 1980 al uiteen.

Pardoes op de trein

De elpee en eerste single komen in november 1979 uit. In 1 week worden 8000 (! ) LP's verkocht maar dezelfde maand verlaat Hanneke Kappen tijdens een optreden in Den Haag van de ene minuut op de andere, vlak voor een optreden, de groep. De tol van ruim een jaar non-stop optreden en toeren is voor haar te groot. Met haar hond stapt ze pardoes op de trein naar huis. Ze keert terug naar de groep Burglar, die als Ella Fitz & the Geralds verder zal gaan.

Door haar vertrek wordt de eerste single razendsnel uit de markt genomen (er moeten maar een handvol van verkocht zijn) en korte tijd later opnieuw uitgebracht; maar nu met de uit Steenwijk afkomstige zangeres Giny de Bruin.

Aardig is te vermelden dat het nummer ‘Nothing going on in the city’ in 1981 is gecoverd door de groep The Rods. (Arista 600.432)

Een van de groepsleden van het eerste uur, Derk Joling, zal later medewerker van CBS records worden en in die hoedanigheid menige Groninger band aan een platencontract helpen. Later zal Joling bij Radio 10 FM gaan werken.


Bezetting

Hanneke Kappen - zang (naar o.a. Human Electrics)
Robbie Elzenga - gitaar (naar Mark Foggo, Kloosterboer)
Erwin Java - gitaar (naar Herman Brood, Muskee, Cuby & the Blizzards)
Derk Jolink - basgitaar
Peter Walrecht ( vanaf najaar 1978 als vervanger van Wessel Baptist) - drums (Rocking Tigers,Wild Romance, later New Adventures)

In 1979 verlaat zangeres Hanneke Kappen de groep en komt Giny de Bruin in haar plaats.

Drummer Peter Walrecht verlaat de groep voor de band van Herman Brood. Tonny Jansen nam zijn plaats in. Ook hij blijft maar kort. De Belg Rouge Wollaert wordt zijn vervanger. Tonny Jansen is niet lang na zijn vertrek uit de band overleden.


Second Skin


Second Skin (1981 – 1984)

Deze hardrock-band wordt in de zomer van 1981 opgericht op initiatief van drummer Luuk Visscher uit Delfzijl en de Groninger gitarist Marinus Elzinga. Als zanger wordt Harry Kwant (ex Skellington) aangetrokken en met bassist Henk Freij erbij is de band compleet.

Henk Freij (ex Slisz en Carpediem) gaat na enige tijd uit de band en wordt vervangen door Hans Steneker. Bij opnieuw een bezettingswisseling begin 1983 komt Fred Jacquet als bassist bij de band, wat een aanwinst voor het backingvocal werk is. Als Marinus Elzinga in de zomer van ’83 aangeeft te willen stoppen, moet de band op zoek naar een nieuwe gitarist die ook compositorisch zijn mannetje kan staan. Tenslotte had Elzinga een groot aandeel in de eigen composities van de groep.

Zijn vervanger wordt gevonden in de persoon van Erwin Java (ex White Honey), die net bij Herman Brood is vertrokken. Second Skin speelt op vele Nederlandse, en vooral ook Duitse podia. De band treedt op voor Veronica’s Count Down café op Hilversum 3 en heeft veel succes tijdens de voorprogramma’s met Vandenberg.

De band speelt stevige, swingende, deels op Amerikaans leest geschoeide rock. Op 29 december 1984 neemt de band tijdens het ‘Sodom Rock’- festival te Winschoten afscheid van het rockcircuit. Erwin Java zet met o.a. Henny Dolsma de band Dutch Concert op, Harry Kwant slaat de literaire weg in, drummer Luuk Visscher gaat zich richten op de bluesmuziek en bassist Fred Jacquet treedt niet lang daarna toe tot Spex.

Hans Steneker en Marinus Elzinga spelen na Second Skin nog in de Soulrays, en in (2008) in Rollin’Man, een 7 koppige bluesband. Tijdens een aantal reünie-concerten in 1994 speelt man-van-het-eerste-uur Marinus Elzinga de gitaarpartijen samen met gastgitarist Alfred v.d. Linden uit Utrecht, waar Fred Jacquet inmiddels is neergestreken. Fred en Alfred spelen daar samen in de Big Bam Boom Band.

Luuk Visscher overlijdt op 1 december 1999. Harry Kwant overlijdt op 2 februari 2002. De laatste jaren van zijn leven is hij actief geweest als schilder. Onder de naam August A. Niekamp heeft hij veel schilderijen gemaakt.


More Great Guitars


More Great Guitars (1983)

6 mans sessie groep die maar kort bestaat. Onstaan voor het Broeikas concert dat gegeven wordt op 4 juni 1983 in de jazzcafe De Spieghel in Groningen. Het optreden is een succes en tijdens de Zomermanifestatie treden ze opnieuw op.

Aardig is de combinatie rock en jazz gitaristen uit de verschillende bands. Na de zomer van 1983 stopt de groep.


Bezetting

Winfred Buma - gitaar (ex Combo Stamp)
Piet Hoeksma - gitaar (ex Artisn’t)
Erwin Java - gitaar (ex o.a. White Honey, Brood, later Muskee, Cuby & the Blizzards)
Dik Rusticus - gitaar
Gerard Ammerlaan - bas (ex Noodband, Artisn’t)
Bert Kleijn - drums (ex Noodband, Artisn’t)


Dutch Concert


Dutch Concert

Dutch Concert bestaat sinds 1985. Weer een groep rond eigenlijk de bekende grote namen uit de Groninger rockgeschiedenis zoals uit onderstaand bezettingslijstje blijkt. Toch bestaat de groep, en de geschiedenis herhaalt zich, niet lang. Een jaar hooguit, dan zien we de leden van de groep alweer in andere groepen opduiken. Dutch Concert speelde op de tweede “Sterren in het park” in 1985. De groep maakte opnames voor VARA’s popkrant.


Bezetting

Hennie Dolsma - zang (ex Rocking Tigers en Tiger)
Erwin Java - gitaar (ex White Honey, Brood, Sekond Skin later Muskee en Cuby & the Blizzards)
Hans Visser - basgitaar (ex AA & the Doctors, Soulfingers)
Peter Walrecht - drums (ex Mads, Jaguars, Sofistication, New Adventures, Brood)


Tracks of the past


Tracks of the past (1995)

Tracks of the past is een muzikaal project in 1995 van Erwin Java (ex o.a. White Honey naar o.a. Cuby & the Blizzards) en Rick Meyer. Ze kennen elkaar uit de periode met AA & The Doctors. Het project bestaat uit een CD waarop een 16-tal legendarische bluessongs worden gespeeld door een aantal landelijk bekende artiesten.

Aan het project werkten mee:

Herman Brood, Tineke Schoenaker, Barrelhouse,
Wendell Morrisson (o.a Candy Dulfer), Henny Dolsma (Tiger), Peter Tanner (Krokus), Boy Brostowski (o.a. Buffoons),
Jos Veldhuyzen (Flavium), Rick Meyer (AA & Doctors) Eelco Gelling (ex-Cuby & the Blizzards), Pascal Kravets (o.a. Peter Maffay),
Hubert Heeringa (Ten Sharp), Rini van Willigen, Alvin Lee (Ten Years After), Harry de Winter (New Adventures), Anne-Arjen Blanksma - mondharmonica

De blanke Engelse bluesgitarist Alvin Lee neemt tot verrassing van de beide projectleiders de uitnodiging aan om voor 5000 gulden een bijdrage te leveren, mits zijn vriendin mee mocht naar Nederland. Het nummer, dat hij voor zijn rekening zal nemen, kent hij. Hij beluistert het nummer en studeert het in op de achterbank van de auto van Schiphol naar Groningen. Op de CD speelt Alvin ook nog een solo in ‘Divin’duck’.



Foto: Bullet-Ray


Bronvermelding:
'50 Bekende muzikanten over hun eerste bandje'. Tekst: Bert Middelbos. 2009 Music Maker Media. ISBN 978 94 9021 703 7


Icoonstatus

Gitarist Erwin Raymond Java studeerde pas op latere leeftijd af aan het conservatorium in Groningen. Dat ging hem redelijk gemakkelijk af, want in de jaren daarvoor had hij al veel ervaring opgedaan aan het front van de nederrock. Halverwege jaren '80 kreeg hij door zijn toetreden tot de band van Harry Muskee ongevraagd de rol om Eelco Gelling, de legendarische gitarist uit de 1e C+B-bezetting, te doen vergeten. 'Diehard'-Cuby-fans waren sceptisch: icoon Gelling was toch niet te vervangen?! Maar Java is altijd zichzelf gebleven en uitgegaan van zijn eigen kwaliteiten. Hij is uitgegroeid tot een zeer gerespecteerd blues- en rockgitarist, met inmiddels eenzelfde icoonstatus als zijn voorganger..


Trommeltje

''Mijn allereerste schreden op het “bandjes-pad”, deed ik toen ik dertien jaar was. Bij ons op het grasveld achter de flat in Assen ( ik woonde aan de Vennebroekstraat) waren een paar vriendjes op gitaar bezig Led Zeppelin-nummers uit te zoeken. Ik had geen gitaar maar zo'n trommeltje op een stokje met twee houten knikkers aan een touwtje. Die moest je heen en weer schudden om het te laten roffelen. M 'n kameraden wilden Whole lotta Love spelen maar konden de noten niet vinden op gitaar.Ik probeerde het en had het meteen...de rest is geschiedenis..:-).”


Kinderwagens

'Niet lang daarna nam ik een gitaar ter hand en ben wat akkoordjes en melodietjes gaan uitzoeken. Ik heb toen met een vriendje ( die van de flat) een echte band opgericht. We hadden op school een advertentie opgehangen om muzikanten te werven. Daarop werd onder anderen gereageerd door Coos Grevelink, de latere drummer van I Spy. We repeteerden in een schuur bij de ouders van Coos. De spullen, zoals versterkers van oude lampenradio's en het drumstel, vervoerden we op onderstellen van kinderwagens. Ons eerste optreden was in de kantine van de voetbalvereniging Asser Boys. We speelden een aantal bluesnummers en werk van The Who en Bowie, en ik zong toen ook nog. De keuze voor blues en aanverwante muziek was niet verwonderlijk, want deze muziek was mij van jongs af aan door mijn oudere broers met de paplepel door de strot gedouwd.'


Pep

'Mijn tweede band heette Fragile. Voornaamste wapenfeit is dat we een demo opgenomen hebben met een oude bandrecorder volgens het oude sound-on-soundsysteem. De opnames waren voor een talentenjacht van het stripblad Pep. Met de twee nummers die we opgestuurd hadden, See Me, Feel Me en Bring It On Home, waren we van plan om internationaal door te breken. We waren stoer en we waren hippies, dus de randvoorwaarden waren goed geregeld. Tussendoor hadden we ook nog een schoolband. Op het Dr. Nassau College in Assen was Jan Stel onze natuurkundeleraar. Hij was tevens saxofonist en we speelden met een aantal andere leerlingen en docenten in zijn John Steel-band.'


Busje

'Na het gymnasium in Assen ben ik Nederlands gaan studeren in Groningen. Dat kwam goed uit, want ik zat iets dichter bij onze oefenruimte in Haren. . Ik speelde toen in de band Mashed Food waarin mijn oude Asser school-en muziekkameraad Jaap de Wildt deel van uit maakte. Daarin speelde ook Harrie Kappen. Onze zanger verliet na enige tijd de band en Harrie kwam met het idee om zijn zus Hanneke te laten zingen. Dat gebeurde en we gingen verder als Burglar ( naar een LP van Freddie King). Na enige tijd werd duidelijk dat Hanneke en ik misschien iets ambitieuzer waren dan de anderen die iets serieuzer met studie e.d. bezig waren. Hanneke kende een paar leden van de groep Dixie Chicken die ook iets nieuws wilden proberen.Zij kwam me samen met deze jongens ophalen om mee te gaan naar de repetitieruimte in het Noord¬oost-Groninger dorpje Wehe-den Hoorn. Toen ik met mijn gitaar het busje instapte, vond ik het opvallend stil en keken de overige muzikanten elkaar verrast en vragend aan.

Na de auditie begreep ik dat ze eigenlijk een toetsenist zochten, maar Hanneke wilde "beuken" en dat gaat nu eenmaal beter met twee gitaren. Ik mocht blijven en voor wat er daarna gebeurde, is de term "stormachtig" nog veel te mild. Het tweede optreden was meteen voor 8000 mensen in het Sterrenbos. Ook deden we het voorprogramma voor de Talking Heads in Huize Maas. Dat was niet uitverkocht maar zij waren 2 jaar later wereldberoemd. We speelden zo'n tweehonderd keer per jaar door het hele land.Van onze debuut-LP werden in 1 week 8000 stuks verkocht.'



Hype

'Vaak wordt gezegd dat we een van de exponenten van het Groninger Springtij zijn geweest, maar dat hele fenomeen is een verzinsel. Als je werkelijk gaat tellen heeft het echt geen hausse aan bandjes opgeleverd. Brood was er en Phoney and the Hardcore en wij, maar dan hield het eigenlijk wel op.De Streetbeats van Jan Rot was niet echt rock 'n roolbased en de New Adventures kwamen niet “uut Stad”. Het popklimaat in het gehele land was in volle bloei en Groningen profiteerde daar ook van. Een aantal popjournalisten, onder wie Siep Wynia, heeft later toegegeven een hype te willen creëren. Dat is ze aardig gelukt en later heeft men hetzelfde kunstje nog eens geprobeerd met de 'Friese Bries'. Na White Honey heb ik onder andere nog in de Wild Romance gespeeld en bij AA & the Doctors. In 1986 ben ik bij Harry Muskee gaan spelen. Ik ben dus 25 jaar een “Blizzard” geweest. Met dank aan het draaitrommeltje op het grasveld achter de flat.





© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl