In en om Assen





Frens Waninge


Frens Waninge lurkt aan zijn 'piep', terwijl de potkachel walmt. Het tuingereedschap heeft hij in de keet, die zijn woning is, opgeslagen. Vloerbedekking is er niet bij (foto Rob Lucas)


Flink in beweging blijven is ook best voor een mens

Frens Waninge steekt de "piep" op in zijn tochtige keet, waarin hij nu al jaren woont. Hij is één van de weinige kluizenaars, die Drenthe nog heeft. Helemaal alleen leeft hij in de koude keet in Ruinen op zijn kwekerij. Hij leidt er een tevreden leven. Frens is 68 jaar. Hij hoopt 160 te worden. "Als ze in de Kaukasus oud kunnen worden, waarom kan het dan niet in Drenthe?", vraagt de uiterst vitale heremiet zich af. De oudste Drent is hij voorlopig nog lang niet. Dat is Jan Nijenhuis uit Hoogeveen. Hij wil dit jaar 105 worden in het bejaardencentrum De Westerkim. "Ik ben echter wel op weg dat record te verbeteren", zegt Frens een eeuwige optimist, die met zijn grappen en grollen er een geheel eigen levensstijl op na houdt. Frens vindt dat hij een gezond leventje leidt.

's Avonds duikt hij niet te laat onder de wol en 's morgens, als de haan begint te kraaien, loopt hij al weer te schoffelen tussen de krentebomen en lariksen. Hij vindt het niet erg dat de keet tocht. "Je went eraan. Je moet maar denken: zuurstof heeft de mens nodig. Dat spul komt er genoeg binnen, ook als de kachel brandt". De oude potkachel die wordt gestookt met blokken hout, walmt weliswaar flink, maar dat vindt Frens niet erg. De walm trekt via de kieren snel weer zijn keet uit. Op de vloer ligt zand. Een stofzuiger heeft hij niet nodig. Af en toe zwaait hij eens wat met de bezem rond. Keurig afgedekt in een hoek staat de televisie. Frens kijkt er in de avonduren af en toe wel eens naar maar niet lang.

De peer die in het woonvertrek hangt zorgt voor een schemerige verlichting. Een dokter heeft Frens maar weinig nodig gehad. Mankeert er eens wat aan dan grijpt hij naar de fles met Beerenburg. Flink in beweging blijven is ook best voor een mens, weet Frens, die iedere dag aan de slag gaat op zijn kwekerij. Sommige geneesheren wijzen vlees af, maar Frens Waninge doet dat niet. "Elke dag neem ik een flinke homp van een koe of varken. Spek eet ik weinig. Slank en lenig blijven, da's het doel, waarnaar ik streef. En vooral kruiden gebruiken", adviseert hij. Die kruiden, zoals maggiplanten, radijs en bieslook, plukt Frens uit zijn eigen tuin.


Frens geniet iedere morgen van het ontwaken van de natuur.

Hij heeft een hekel aan kou en daarom draagt hij bij het plukken onder de boerenboezeroen altijd een wollen borstrok. Zowel 's winters als zomers. "De mensen kleden zich tegenwoordig te slecht. Er zijn er heel wat die zelfs helemaal geen hemd aan hebben. Rimmetiek krijgen ze ervan. Niks anders", meent Frens. Het lijkt of hij wat boos wordt over zoveel menselijke onachtzaamheid. Hij doet er alles aan om zijn conditie op peil te houden, want het leven heeft Frens Waninge bijzonder lief. Hij geniet iedere morgen van het ontwaken van de natuur. Konijnen en hazen schieten over de weilanden, kieviten duiken jubelend boven de kwekerij en 's avonds voordat hij naar bed gaat zingt de nachtegaal zijn hoogste lied.

Die natuur en het dorp waarin hij vanaf zijn geboorte woont, zou Frens Waninge voor geen goud willen missen. De moderne wereld is echter niet aan de kluizenaar voorbijgegaan. Hij heeft zelfs vier auto's: twee busjes, een vrachtwagen en een personenauto. Met zijn produkten van de kwekerij gaat hij ermee de boer op. Frens Waninge krijgt geregeld aanloop van klanten. In het buitenland heeft hij zich zelfs enige vermaardheid weten te verwerven. Frens heeft als een van de weinige krentebomen op zijn kwekerij staan.

Die gaan naar de Skandinavische landen om daar op de hellingen geplant te worden. Ze staan goed en ze voorkomen erosie. "Ook ontstaan er geen lawines", weet hij. Hij zou nog eens graag gaan kijken naar de krentebossen in Noorwegen, maar hij weet niet hoe hij er moet komen. Voor de vier auto's, die in leeftijd ook al aardig beginnen mee te tellen, is de reis in ieder geval te lang. . .


Bronvermelding:

'Drenthe in detail'. Rob Lucas en Gerard Hidding. Zuidgroep BV Uitgeverij, 1978. ISBN 90 6248 1027





© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl