In en om Assen





Frouwien Klaassens-Perdok


Foto © Bert Jippes


Info op hetdrentseboek.nl

Frouwien Perdok wör in 1917 geboren in een boerderij onder Westerwietwerd in de veurmaolige gemeeinte Middelstum. Een Grunnegse boerendochter, de middelste van vief kinder. Het was een vrijzinnig milieu, waor zij in opgruide. Der was ruumte om eigen keuzes te maoken. Frouwien gung naor de kweekschooul en haolde heur hoofdakte.

Tussen heur twintigste en dartigste jaor hef ze les geven an verscheiden onderwies-inrichtings en volkshogeschooulen. Tussen de bedrieven deur hef ze ok nog de akte MO wiskunde haold. Toen juffer Perdok in 1948 an de Mulo in Geeiten kwam, leerde ze daor Harm Klaassens kennen. Zij trouwde met hum in 1951 en gung daornao het leven deur as Vrouw Klaassens-Perdok, maor kreeg ok daolijk ontslag. Zij vond dat slim gemeein en zij was 't der laang niet eeins met, mor een getrouwde vrouw much doedertied neeit in deeinst blieven.

Frouwien Klaassens-Perdok was een sociaol mèens. Dat hef 't fundament veur heur poletieke loopbaon west. Ze hef veur de PvdA jaoren lid west van de gemeeinteraod van Geeiten (raodslid en wetholder van 1958-1982); van 1958-1972 was ze ok lid van Provinciaole Staoten veur de PvdA. Het helpen van mèensen hef zin geven an heur leven. In de oorlog hölp zij jeudse kinder, nao de oorlog de kinder van NSB-ers, laoter de Surinamers en in 't leste deeil van heur leven asielzeuikers. Schrieven in de streektaol dee Frouwien onder heur schoelnaom Wipke.

Ze wör wel ies grammietig van het poletieke waark. Die grammieterigheid schreef ze vort deur kritische riempies. Dizze zogenaomde Speldeprikkies binnen oetgeven in 1970. Dat was het begun van heur schrieversloopbaon. Zij publiceerde de Drèentstaolige dichtbundel ‘Bonenzummerdie', het kinderboek ‘Poekie, het allerleifste kattie van de wereld' en een booukie over veldnaomen in en om Geeiten.

Wieder dee zij in de maande met Marga Kool de redactie van 't eerste deeil van ‘Midwinter in de olde Landschap' Veur 't Drèents kienderboek hef ze een stuk of wat prachtige verhaolen en gedichten veur kinder schreven. Klaassens-Perdok publiceerde in oeze Volk en Roet en ok in een stuk of wat regionaole kraanten. Zij was lid van de Drèentse Schrieverskring en van de warkgroep ‘Drents op schoel'. ‘Mèensen', zo hef ze ies zegd, ‘moet heur eigen taol spreken en bewaoren, want het geeit om 't behold van een belangriek cultuurgoed'.

Op dunderdag 9 meert 2006 is Frouwien Klaassens-Perdok op 88-jaorige leeftied oet de tied kommen. Hieronder kuj een stuk of wat gedichten lezen van Frouwien Klaassens-Perdok.


Mien hondtie

Van Opoe heb ik een hondtie kregen,
ik bin toch zo verschrikkelijk blied.
Een mooier kedo veur mien verjaordag
is er op heel de wereld niet.

Ik heb nou zulf een hondtie,
ik kan wel reren en zingen toougliek.
Het is nou mien eigen lief beestie
ik ben er de keunink te riek.

Hij kent mij al: hef al likt an mien vingers,
hef al slikt an mien kin.
Moe zegt dat is vies, mor ik weet wel
kussies waor ik echt veul viezer van bin.

Strakkies nao schooltied komt de vesiede,
Moe zörgt vast wel heel goed veur heur.
Zij geeft mij dan allemaol kedogies,
mor ik gao er lekker met mien hondtie vandeur.


Hooglied

Ze gaf de brief en vreug mij: "lees"
die kunst was zij ja niet bij machte
mien ogen gleden over 't blad
terwijl zij vol verlangen wachtte

ik was verwonderd en verrast
die beelden zo vol kleur en gloed
die woorden zwaor van hartstocht
zo zunder rem oet diep gemoed

't was of 'k naor wat verbodens keek
had ik het recht wel dit te lezen
mien stem klonk vrumd
ze lusterde met heil heur wezen

de stilte viel, de brief was oet
ze maarkte dat ik naor heur keek
heel heur gezichtie straolde
terwiel ze 'n zwaarde lok naor achtern streek.






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl