In en om Assen

God Dethroned


God Dethroned behoord tot de absolute top van de metalscene

Bronnen: Wikipedia, metalfan.nl, kindamuzik.net, fileunder.nl, zwaremetalen.com, 3voor12.vpro.nl

Voor update info zie de webstee van de groep


Beluister hier: Poison Fog, The Lair of the White Worm, Passiondale - The Warcult, Under a Darkening Sky,


Info op Wikipedia

God Dethroned is een Nederlandse blackened deathmetalband uit Beilen . De band werd opgericht in 1990 door zanger Henri Sattler. Het debuutalbum The Christhunt verscheen in 1992 bij een klein Duits platenlabel. Omwille van problemen met andere bandleden en met de platenmaatschappij, besliste Henri de band te ontbinden.

Hij richtte Ministry of Terror op en bracht het album Fall of Life uit in 1994. Na een Europese tournee verliet hij die groep en vormde opnieuw God Dethroned. Met nieuwe bandleden en nieuwe songs nam Henri met de nieuwe groep The Grand Grimoire op, en tekende bij Metal Blade. Er volgden verschillende succesvolle tournees in Europa, Amerika en Japan.


Groepsleden

  • Henri Sattler (zang/gitaar)
  • Susan Gerl (gitaar)
  • Henk Zinger (bas)
  • Michiel "Mike" van der Plicht (drum)


Discografie

  • The Christhunt (1992) (heruitgave 1998)
  • The Grand Grimoire (1997)
  • Bloody Blasphemy (1999)
  • Ravenous (2000)
  • Into the Lungs of Hell (2003)
  • The Lair of the White Worm (2004)
  • The Toxic Touch (2006)
  • Passiondale (2009)


Info op metalfan.nl

God Dethroned - Passiondale
Jaar van release: 2009
Label: Metal Blade Records

God Dethroned mag met gerust hart tot één van de meest consistente bands in de Nederlandse metalscène gerekend worden. Al sinds het begin van de jaren ‘90 werken Henri Sattler en co gestaag aan het stap voor stap uitbreiden en verbeteren van de sound van God Dethroned. De muziek werd per album gevarieerder, culminerend in het behoorlijk melodieuze The Toxic Touch.

Waar veel bands die na verloop van tijd melodieuzer en minder ‘extreem’ gaan klinken hun oude fanschare zien afhaken, blijft God Dethroned zowel bij recensenten als fans onverminderd populair. Het zegt veel over de kwaliteit van deze band.
Het nieuwe album Passiondale is in veel opzichten afwijkend van zijn voorganger. Het album klinkt venijniger en intenser dan The Toxic Touch – iets dat zeker te maken heeft met de terugkeer van Roel Sanders op drums. Daarnaast is Passiondale het eerste echte conceptalbum van God Dethroned, gebaseerd op de slag om Passchendaele tijdens de Eerste Wereldoorlog.

De belangrijkste elementen die God Dethroned al jaren tot één van de beste extreme metalbands van Nederland – evenals een internationale topper – maken, zijn echter ongewijzigd. De kracht van God Dethroned heeft altijd gelegen in de perfecte symbiose tussen agressie en melodie, de krachtige strot van Sattler en – bovenal – het uitstekende gitaarwerk, gemanifesteerd in de flitsende solo’s en de melodieuze riffs die weken blijven hangen.
Na een korte intro opent Passiondale krachtig met Under A Darkening Sky, een nummer dat niet had misstaan op The Lair Of The White Worm.

Passiondale bevat meerdere nummers die er flink op los knallen, maar toch zijn het de twee melodieuzere nummers die er écht bovenuit springen. Een eerste eervolle vermelding verdient het geweldige nummer Poison Fog, dat door zijn sfeervolle keyboards en tragische cleane zang van Marco van de Velde (The Wounded) perfect de zinloosheid, uitzichtloosheid en tragiek van die slag – en oorlog – weet te verwoorden. Ook het doomy titelnummer, dat onder begeleiding van wederom zo’n geweldige riff in redelijk kalm midtempo voorbij trekt, is een hoogtepunt van het album.

Productioneel gezien voldoet het album aan alle standaards die we tegenwoordig mogen stellen. Het album klinkt vol, maar tegelijkertijd transparant. Dat is precies het goede geluid om de zware, maar met melodie doorspekte death metal van God Dethroned volledig tot zijn recht te laten komen. Met Passiondale levert God Dethroned wederom een knaller van formaat af, die hoog zal gaan eindigen in menig jaarlijstje. Petje af heren (en dame)!


Tracklist:

1. The Cross Of Sacrifice
2. Under A Darkening Sky
3. No Man's Land
4. Poison Fog
5. Drowning In Mud
6. Passiondale
7. No Survivors
8. Behind Enemy Lines
9. Fallen Empires
10. Artifacts Of the Great War


Info op kindamuzik.net

Ziedende aanslag op de zintuigen. CD, Metal Blade/Rough Trade
Tekst: Thijs Gouwerok

Nadat Hail of Bullets' … Of Frost and War vorig jaar op imponerende wijze het ronkende gehuil van een in de Russische sneeuw vastlopende pantserdivisie anno 1942 verklankte, volgt nu ook een heuse nederdeathconceptplaat over de Eerste Wereldoorlog.
Passiondale, de achtste alweer van het Drentse God Dethroned, gaat over de beruchte zinloze Slag om Passendale, waarbij honderdduizenden het leven lieten.

De combinatie oorlogstragiek plus death metal verleidt beide bands tot evidente referenties aan verschillende Zweedse vikingbroeders: Hail of Bullets 'deed' Dismember, Passiondale klinkt door de meebrulrefreinen, blastbeats en royale mespunten black metal en epiek niet zelden als Unleashed. En ja, eigenlijk was God Dethroneds venijnige sound en buitengewoon agressieve attack altijd al giftig als mosterdgas en scherp als een bajonet.
Het zal menigeen verheugen dat de band na het zeer melodieuze en toegankelijke The Toxic Touch weer teruggrijpt naar de (ge)wel(d)dadige extreme stijl van het oudere werk.

Passiondale is een ziedende death/black/thrash-aanslag op de zintuigen, puntig, catchy en overdonderend tegelijk. Na een vliegende start wordt pas in de tweede helft van de plaat wat vaker gas teruggenomen.
Daarmee schiet de band zichzelf nog bijna in de voet, want de dramatische cleane vocalen in 'Poison Fog' en 'No Survivors', die de stem van een soldaat moeten verbeelden, zijn matig uitgevoerd en balanceren op het randje van de potsierlijkheid. Een traag episch nummer als 'Passiondale' werkt gelukkig een stuk beter en met een speelduur van nog geen veertig minuten blijft het voor een conceptplaat ook allemaal ruim binnen de perken van het betamelijke.
Ondanks de intensiteit en het gewicht van het album smaakt het zelfs alleen maar naar méér.

Zo voegt zanger/gitarist Henri Sattler met Passiondale niet alleen een nieuw hoogtepunt toe aan het oeuvre van zijn geesteskind, maar geeft hij door de 'Why?'-thematiek op zijn oude dag de bandnaam zowaar nog een existentialistische bijklank ook. En dat voor een clubje dat zich ooit nog op hilarische quasizeventiende-eeuwse wijze liet vereeuwigen als fictieve oorlogsmartelaren van de verovering van de hemel. Petje af.


Info op fileunder.nl

God Dethroned - Passiondale
(Metal Blade)

Ik opperde eens dat ik het te gek zou vinden als God Dethroned hun nummer "Firebreath", een eerbetoon aan zeeheld Michiel de Ruyter, verder zou uitwerken tot een hele cd over onze eens zo superieure zeemacht. Welnu, ik blijk geen Jomanda, echter het nieuwe album van mijn favoriete Nederlandse deathmetal-band is wel een conceptplaat geworden over een historische gebeurtenis.

Centraal staat de Slag om Passchendaele (door de Engelstalige soldaten verbasterd tot Passiondale), die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd uitgevochten en waarbij honderdduizenden soldaten sneuvelden. De keuze voor dit thema blijkt een gouden greep. De melodieuze, agressieve deathmetal van onze landgenoten past prima bij de tragiek, de heroïek en de dramatiek van het slagveld. Alsof jezelf vooroploopt tijdens de vele zinloze gevechten.

De kogels vliegen je bijna letterlijk om de oren, de modder staat tot aan je knieën en overal niets dan bloed en rottende lijken. Met oudgediende Roel Sanders terug op drums klinkt God Dethroned als herboren. Dit album behoort zonder meer tot het beste werk van deze meesterlijke band. En nummers als "No Man's Land", "Poison Fog", "No Survivors" en "Behind Enemy Lines" kunnen zo aan de live-set toegevoegd worden. Succes verzekerd. Ik weet dat ik nochtans vrij positief ben over veel cd's, deze is zeer zeker de moeite waard.


Info op zwaremetalen.com

God Dethroned - Passiondale
Metal Blade, 2009

Toevallig ben ik er vorige week op een vrije dag nog 's op uitgetrokken om wat oorlogsmusea en militaire kerkhoven in mijn omgeving te bezoeken. Mijn bescheiden stulpje staat namelijk midden in de frontlinie van Wereldoorlog I, of zoals het destijds werd genoemd: De Groote Oorlog. Op mijn programma stond ook het Memorial Museum Passchendaele 1917, één van de betere musea in de streek waar vaak schitterende (tijdelijke) tentoonstellingen zijn.

En daarmee is meteen ook de link gelegd tussen mijn eigen geliefde streek en het nieuwe album van God Dethroned. Passiondale is immers het verhaal van die verdoemde oorlog die de hele wereld vier jaar lang in een ijzeren greep hield. De piotten vochten vier jaar lang in een hel van bloed, modder, lijkengeur, ratten, bombardementen en mosterdgas. De ideale achtergrond voor een "return to form" van Nederlands trots God Dethroned.

Ik zeg "return to form" en dat meen ik ook echt. De groovy voorganger The Toxic Touch was geen slechte plaat, maar had nog maar weinig met het oude God Dethroned, of death metal in het algemeen, te maken. Passiondale is echter weer op en top God Dethroned en is stilistisch gezien de plaat die men na Bloody Blasphemy had moeten maken. Opperhoofd Henri is in die tijd uiteraard gegroeid als songschrijver, wat maakt dat ik Passiondale gerust kan naar voor schuiven als één van de beste God Dethroned platen. De riffs zijn weer messcherp, de blasts vliegen je weer om de oren (welkom terug, Roel!) en Henri krijst weer als vanouds.

Passiondale rijgt de hoogtepunten aaneen, met het dramatische, doch superagressieve Poison Fog als persoonlijke favoriet. De gastrol die Marco van The Wounded hier vervult draagt eveneens bij aan het dramatische karakter van het nummer. Als je dan uiteindelijk bij afsluiter Artefacts of the Great War aankomt, voel de verslagenheid en de wanhoop van miljoenen soldaten en burgers doorklinken in dit prachtige stukje muziek. Een mooi voorbeeld van hoe een concept een band naar zeer grote hoogten kan stuwen.
Met Passiondale sluit ik God Dethroned weer in mijn armen.

De band is weer helemaal terug en is weer even relevant als weleer. Een ijzersterke plaat vol klassesongs die bol staan van de agressie en de passie (jaja). Mijn cd van de maand!


Info op 3voor12.vpro.nl

GOD DETHRONED

Eerder dit jaar kwam ’Passiondale’, alweer het achtste studioalbum van God Dethroned, uit. Een alom bejubeld conceptalbum dat de horror van de Eerste Wereldoorlog verpakt in snoeiharde  deathmetal gecombineerd met meer melodische elementen. In september ging de ‘War Propaganda Tour 2009’ in Brazilië van start.

Zuid- en Noord-Amerika zijn inmiddels veroverd en de komende maand zal Europa verder ingenomen worden. Luisterend naar ’Passiondale’, vraag je je af hoe zulke brute herrie zo helder kan klinken. Live flikken ze gewoon hetzelfde kunstje en ook de rustigere stukken klinken loopzuiver. Het nummer ’Poison Fog’, het absolute hoogtepunt van ’Passiondale’, is hier het toonvoorbeeld van.

Het drumwerk van oud-Prostitute Disfigurement slagwerker Mike van der  Plicht, die de stokjes recentelijk overpakte van oudgediende Roel Sanders, is ongekend strak en gitariste Susan Gerl zou het grootste deel van haar mannelijke tegenhangers met gemak van het podium spelen. Enig overgebleven lid van het eerste uur en onbetwist leider Henri Sattler moet wel over een aangeboren aanleg voor het spotten van talent beschikken want hij heeft nogal wat bezettingswisselingen moeten doorstaan in de loop der jaren maar de kwaliteit van de band is nooit in het geding geweest.

Ruim een uur lang bewijst God Dethroned op het podium van de Mezz tot de absolute top van de metalscene te horen en na ‘Villa Vampiria’ krijgen we de enige toegift van de avond. Met het nummer ‘Sigma Enigma’ komt er een eind aan deze editie van Staalzucht.


 

© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl