In en om Assen





The Hartung Sounds




Biografie van the Hartung Sounds


Toen de vier broers Hartung uit Coevorden in 1961 tot de Nederlandse muziektop doordrongen, was er met de jongens op muzikaal gebied veel gebeurd. Het gezin Hartung - bestaande uit vader, moeder, vier zonen en twee dochters - moest na de soevereiniteits-overdracht in 1952 vanuit Indonesië naar Nederland repatriëren. Vader Hartung was ambtenaar bij het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger. In Nederland kwam het gezin eerst onder andere in Pension Kraaibeek in Driebergen en later in een eigen woning in Leersum terecht. De oudste zoon Karei Hartung (geboren in 1942) begon muziek te maken.

De inspiratie kwam in eerste instantie van zijn ouders. Beiden hadden ze in Indonesië in een orkest gespeeld en gezongen. Vlakbij het gezin Hartung woonde in Driebergen de familie Wolf. Hun zonen Ruud en Riem maakten dagelijks muziek en Karei was veel bij hen thuis om mee te genieten. In Pension Kraaibeek kwamen Ruud en Riem regelmatig zingen en spelen. Al snel deden de jongetjes Hartung driftig mee. Later zou blijken dat deze gebeurtenissen een belangrijk moment geweest zijn in het ontstaan van The Hartung Sounds. De gebroeders Wolf kregen later grote bekendheid als The Blue Diamonds.

In Leersum zette Karei samen met zijn broer Benny de muzikale activiteiten voort. Karei speelde gitaar en de beide broers zongen tweestemmig en lieten zich vooral inspireren door de Everly Brothers en de muziek van Pat Boone, Cliff Richard en de Shadows. Je kon hun muziek niet specifiek een 'Indosound' noemen, het leek meer op jivemuziek en rock-'n-roll. Na veel luisteren naar anderen en repeteren ontstond de eigen Hartung Sound. De beide jongens traden op bij buren en familie, op verjaardagen en andere feestjes.


Op de tv moest er 'life' worden opgetreden

De twee jongere broers Richard en Hans kwamen niet lang daarna ook in de band. De bezetting was in die begintijd: Karei (gitaar), Benny (sologitaar), Richard (bas) en Hans (drum). Een optreden in de Jaarbeurshallen in Utrecht tijdens een Indische avond, waar ook de Blue Diamonds aanwezig waren, betekende hun doorbraak. Vader Hartung was zo enthousiast over de muzikale activiteiten van zijn vier zonen dat hij de instrumenten betaalde. In 1960 verhuisde de familie Hartung naar Coevorden. Inmiddels hadden de vier broers een volwaardige band en wonnen ze prijzen tijdens talentenjachten.

Er volgden steeds meer optredens. Vader Hartung verzorgde het geluid tijdens optredens. De band heette inmiddels The Hartung Sounds, bedacht door hun tante Moud: 'Jullie maken een eigen familiegeluid, noem je daarom de Hartung Sounds'. Het succes van de vier broers bleef niet onopgemerkt. Gerrit den Braber van de AVRO-radio zag veel in de groep en wist voor hen een plaatopname bij Polydor te regelen. De mensen van Polydor zorgden voor de muziek en teksten, wat ongetwijfeld met de auteursrechten te maken had, want de jongens mochten er niets aan veranderen. 'Mona' was de a-kant van de eerste single en in het Engels gezongen kwam de Peter Kraus-hit 'Silver Moon' op de achterkant.

De Nederlandstalige singles, die daarop volgden, waren covers van bekende hits uit die dagen: 'Dreamy', 'Die dag met jou', 'Greenback Dollar' en 'Cinnamon Cinder'... Alhoewel er in die tijd nog geen hitparades bestonden, werden de nummers regelmatig op de landelijke radio en op de RONO gedraaid. Gerrit den Braber wist de Hartung Sounds ook op tv te krijgen. De band trad op in het programma Tijd voor Teenagers van de VARA en bij Nieuwe Oogst van de AVRO. Er moest live opgetreden worden en tot in den treure worden herhaald. Later traden de jongens op met artiesten als Willeke Alberti, Anneke Grönloh, Trea Dobbs, Ria Valk en uiteraard de Blue Diamonds.


Hartung Sounds in 1968 met Richard Hartung (bas), Benny Hartung (zang, gitaar), Hans Hartung (drums), Tony Pellencau (gitaar) en Dick Joustra (zang, orgel). De band ging na een denderende ruzie in de volgende bezetting verder met de Jolly Sisters


Zingara

Er volgden veel optredens door het hele land. Ook hadden ze nogal wat optredens in Duitsland. Bij terugkomst hadden ze dan meestal het probleem dat de grens 's nachts gesloten was en dan moesten ze wachten tot zes uur 's morgens om de grens over te kunnen. Hun werkgever Philips in Hoogeveen verwachtte hen 's morgens wel om zeven uur op het werk... Nieuwe plaatopnames bleven uit toen de Hartung Sounds meer hun eigen gang wilden gaan. Liveoptredens vonden zij belangrijker dan te voldoen aan de wensen van producer Gerrit den Braber en hun platenmaatschappij. Karei Hartung stopte zijn muzikale loopbaan in 1966 toen hij ging trouwen.

Later kwamen de neefjes Eric en Guus Hartung de band versterken. In 1969 kwam Dick Joustra van Dick and the Vecona's als toetsenist bij de band. De bezetting was op dat moment Richard Hartung op gitaar, Benny Hartung zang en gitaar, Hans Hartung op drums, Tonny Pellecau op bas en Dick Joustra op toetsen. Later in 1969 verliet ook Tonny Pellecau de groep en kwam Frits Verboon voor hem in de plaats. Vervolgens ging Hans Hartung uit de groep - we zien hem bij de begeleidingsgroep van The Blue Diamonds terug - en kwam Henk van Zeijst bij de Hartung Sounds spelen.


Zingara; 1972. 'Girl, girl, girl'


Frits Verboon verruilde in 1970 zijn plaats met Lex Patiasina en kort daarna kwam Bert Tamaela. Ongeveer in die tijd zou Benny Hartung met de band First Move in Duitsland carrière gaan maken. Begin jaren zeventig verdween de naam Hartung Sounds en gingen de overgebleven bandleden verder als Zingara. Henk van Zeijst zien we na Zingara terug bij The Roön Rockers en Groningse Boozy en in 2004 in de Rotterdamse groep Oriental Quitars. Bert Tamaela ging via Zingara naar Boozy en later naar het Groningse Fox the Fox waarmee hij zowel nationaal als internationaal doorbrak en hits maakte.

Richard Hartung ging van Zingara naar Tickle en naar Hydra met hits als 'Als het gras drie kontjes hoog is' en 'In het bos daar zijn de jagers'. Dick Joustra maakte na Zingara twee singles onder de naam Dave Dean en verder is hij in Shamrock, het Groningse Tiger en Dingo terug te vinden, waarmee hij ook in de hitparades kwam. In 2004 speelt hij in de band van zijn dochter.


Bronvermelding:

'Altied Underwegens', 2006 Publiqueuitgevers Emmen. ISBN 90 77461 06X. Een artikel van Marten Löhr en Koen van Krimpen


Naar boven




© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl