In en om Assen




De Kanaalstraat - Schoolstraat



De Schoolstraat omstreeks 1960 gezien in de richting van de Alteveerstraat met rechts de Technische school. Links voor de ingang van het Hoekstraatje. De straat ter hoogte van de personenauto rechts is de Kanaalstraat met op de hoek naast de school de bloemenzaak van Seidel. Op de andere hoek was destijds Drukkerij Horstman gevestigd. (collectie Drents Museum, Assen)


Rudy Seidel vertelt over de straat van zijn jeugd.

In navolging van anderen hier, zal ik proberen een beeld te schetsen van mijn jeugd, geboren en getogen in 1956 in de Schoolstraat op nr.24. Voor mij is dit ook alweer 54 jaar geleden, ik zal dus diep moeten graven in mijn geheugen.


'Randje Pik' was erg in

Mijn ouders hadden een bloemenwinkel in Assen, ‘Bloemenhuis H.Seidel’, deze was gesitueerd op de hoek van de Schoolstraat / Kanaalstraat. Ons gezin bestond uit vader Henk, moeder Alie en de kinderen: Henk(1954), Rudy(1956), Harry(1958), Richard(1963). Het huis stond naast de LTS, de ingang van het woonhuis was aan de Schoolstraat nr.24,  die konden we ook via de winkel binnendoor bereiken en dan met een lange trap omhoog,. De woning lag dus boven de winkel en met uitzicht op beide straten en was zelfs voorzien van een balkon. . Feest was het ’s zomers, achter het huis spelen in de modder met een waterslang er bij, tussen de lege kratten van de markt, we zagen er uit als een zwien, maar was wel fun.

Eind jaren ’50 was het rustig in Assen, je kon gewoon op straat spelen, meerijden bij iemand anders op de fiets en wat later op een driewieler en step. De driewieler en de step hebben trouwens wel een keer voor een ongeval gezorgd, Broer Henk kwam uit de ene straat, ik uit de andere straat, er volgde dus een frontale klap, precies voor de voordeur van de winkel, was best pijnlijk. Vaak speelden we aan de overkant bij drukkerij Horstman, op het plein van de LTS aan de Schoolstraat en achter op het terrein van de LTS, tevens gewoon op de stoep in de Kanaalstraat. Wat erg in was in die periode, was ‘randje pik’; gooien met een bal op rand van de trottoirbanden, de mooie hoge stukken waren uiteraard populair , de lagere trottoirbanden werden gemeden, daar kon je immers geen punten mee scoren.


Kanaalstraat, eind jaren '50 (foto collectie R. Seidel)


Van der Hoef was streng en onrechtvaardig

De kleuterperiode werd doorgebracht op kleuterschool de Zonnebloem, aan de  Prinses Irenestraat, er stond een katholieke basisschool naast. Tegenover de kleuterschool stond de Emmaschool. Wat had ik een hekel aan die kleuterschool zeg, weet niet waarom, maar voelde er mij niet thuis, heb er maar 2 jaar gezeten, was ook lang genoeg. Deurtjes van de toiletten waren ook niet echt privé te noemen, een ieder kon er overheen kijken. Op 6-jarige leeftijd mocht ik naar de lagere school, dit werd de Noordersingel school, het was een openbare, dus niks geen geloofs- toestanden.

Alle klassen vlot doorlopen, een leraar die menigeen bij zal blijven was dhr. van der Hoef, wat had ik de pest aan die kerel. Hij was in mijn ogen streng en onrechtvaardig, wanneer er weer eens kattenkwaad uitgehaald was, kon je mee komen naar boven, grote houten trap op, die zich links en rechts splitste. Aan je oor hield die je vast, met als gevolg uitgescheurde oorlellen, was niet echt grappig dus. Maar zo ging dit blijkbaar begin jaren ’60, met het bijbehorende strafwerk.


Piet de Lange knalde ineens over de parkeerplaats

Mensen die er woonden in die periode: tegenover ons zat de familie Osse, hier werd de slijterij gerund ‘die Ossewa’, ging toen veel om met Hans Osse. Osse had in de Hoekstraat een fabriek overgenomen,voormalig 7-Up meen ik dat er op stond, herinner me nog steeds de drank geur, was niet echt lekker, rook ook naar verzadigde kurkdoppen. Was wel een leuke plek om te spelen. Verder was in de Hoekstraat de fietsen groothandel/ fabriek van Tigelaar, er werden ook fietsen gemaakt van het merk Bartje, hoe toepasselijk voor de Drentsche hoofdstad.

Rechts van Osse woonde Lunshof, ik meen dat dit een timmerbedrijf was, meer naar links zat Feijen, schildersbedrijf annex winkel, met de kinderen Feijen konden we niet echt goed opschieten.  Helemaal aan het eind van de Schoolstraat, richting centrum, zat Miske, winkel in meubels, gordijnen en aanverwante zaken, hiernaast was een Bakkerij gevestigd, Wiersum . En dan: dan kwam je bij Piet, Piet de Lange, vermaard om zijn heerlijke slappe patat, halve frikadellen en zijn zelfgemaakte ijs . Dit ijs was er in een paar smaken, vaak hadden we niet genoeg aan 1 ijsje, Piet verkocht ook 0,25 liter,0,50 liter en 1 liter bakken. Kan me nog heugen zo’n 0,50 liter bak een keer gekocht te hebben, krijg je buikpijn van als je dit op had.

Piet bracht ons ook een keer weg, met een schoolreisje, in zijn eigen auto. Reden we op zo’n 80 km weg, knalde die ineens over de parkeerplaats en vervolgde daarna  weer verder over de weg, leuk dat we dit vonden.


Met de handel op stap kerstbomen verkopen in 1958 (foto collectie R. Seidel)


Schieten met pijltjes was een geliefd tijdverdrijf

Maar: ik zit nu in de Molenstraat, terug maar weer naar de Kanaalstraat. Naast ons de familie Walda, hiernaast het grote huis van de familie Bakker met een enorm plein naast het huis, Bert en Freddy waren de kinderen, gingen we ook best veel mee om. Het was een eldorado voor kinderen, menig Donald Duckje daar gelezen, Bakker deed dus in distributie van tijdschriften en strips, heette toen nog “ De Geïllustreerde Pers”, bekende bladen van toen:Margriet,Donald Duck, Pep, de Flintstones.

Hiernaast de familie Tel: Jaap, Bouke, Sjouk, Marijke, Ingrid. Marijke kwam regelmatig bij ons spelen of ik mocht meerijden op de fiets. Naast de leerlingen ingang van de LTS woonde de conciërge , Bruinsma is een naam die bij mij blijft hangen. Een geliefd tijdverdrijf was het schieten met pijltjes, elektriciteitbuis als  loop en pijltjes draaien van overjarige Donald Duck’s en zo, Bakker was een goede leverancier. Vaak schoten we de klaslokalen in van de LTS of als de school uit ging, op de leerlingen. Als ik hier nu over nadenk, best wel link destijds, had heel wat ogen kunnen kosten, maar daar ging je toen niet van uit, is gelukkig is het altijd goed gegaan.


Ineke vond de hondenkoekjes best wel lekker

Vervolgens de kantoorboekhandel van Le Roux, daar haalde mijn vader vaak rollen papier voor het inpakken van de bloemen. Een keurig nette, cleane zaak. Le Roux was ook Citroën liefhebber, ik denk dat hij en Horstman mij aangestoken hebben met dit virus. Eindje verderop weer een school, de ULO. Stukadoor Stoetman was daarna de eerstvolgende bekende, ging in die periode om met Wietie (Wiecher) Stoetman. Stoetmans familie was ook allemaal stukadoor.

We naderen het eind van de Kanaalstraat, begin nu links, achteraan, de familie Kral, ken eigenlijk alleen Ineke Kral, anekdote over haar : ze kocht een keer op de markt koekjes voor hun hond, nu is het natuurlijk een heel stuk lopen van de markt richting Kanaalstraat. Ineke was benieuwd hoe die koekjes eigenlijk smaakten, al proevende liep ze naar huis, thuis aangekomen waren de hondenkoekjes dus op, ze vond ze eigenlijk best wel lekker.


Met zijn allen in de kar van de melkboer in 1959 in de Kanaalstraat (foto collectie R. Seidel)


Een patatje trammelant van Luken

Naast hun de Dries familie, toen al werkzaam in grondverzet machines en mechanisatie, later verkaste men naar de Anreperstraat, hier is het bedrijf nog heden ten dage gevestigd. Slaan we even heel wat woningen over, simpelweg omdat ik niet meer weet wie daar woonden. Familie Klaassens, Jan en Jelly zijn namen die zijn blijven steken.  Jelly kwam ook bij ons aan huis. Jan weet ik zo net nog niet, hij stond later wel op de markt in de kraam van mijn vader, en tevens de gebroeders van Veen uit de Molenstraat en Lammert (Bert) Wiekema (deze had later zelf een bloemenwinkel in de Kerkstraat, genaamd ‘Abelia’).

Jan Klaassens ging later in de koeltechniek, koelvitrines etc. Wat dan weer bij blijft is de zaterdag nadat de markt is afgelopen, spullen worden opgeborgen, marktkraamdoeken gingen naar de zolder wanneer deze nat waren. Vervolgens werd er bij cafetaria Lou Luken aan het Kerkplein een paar zakken patat en aanverwante artikelen gehaald, zaten we met de hele club te eten. Luken: bekend om zijn patatje trammelant.


De muur van Weertman bleef wel heel

Weertman: Dat was pas een eng bedrijf toen, men maakte daar gips of kalk, dit zat in enorm grote diepe bakken, gescheiden door een simpel muurtje. Als kind altijd doods benauwd om daar in te vallen en te verdrinken. Er lagen wel wat houten planken of schotten overheen, maar het bleef eng en mysterieus. Aan de muur van Weertman heeft broer Henk slechte memories van, we waren aan het spelen met de kar van de markt, zit zo’n grote dissel aan de voorkant. Op een ongelukkig moment rijd dat ding op de muur van Weertman af.  Henk stuurde, het ging mis: Henk kreeg zijn duim tussen de dissel en de muur, duim aan gort dus, nagel compleet kapot, is ook nooit weer goed gekomen eigenlijk. De muur was nog wel heel.


Rond de jaren '70 moest er definitief verkast worden

Ik kan stellen dat ik  hier een mooie en onbezorgde jeugd heb gehad.  Mijn ouders hadden de zaak goed aan de loop maar maakten ook lange dagen om dit te kunnen bewerkstelligen. Vakantie’s werden vaak op één van de Waddeneilanden gehouden, de winkel bleef gewoon open, Wieke Hoogeveen zwaaide hier dan de scepter en nam de honneurs waar, Wieke was een uitmuntende bloembindster, mijn ouders hadden aan haar een hele goeie

Rond de jaren ’70 moest er definitief verkast worden, gelukkig hadden mijn ouders een nieuwe locatie gevonden voor de winkel, dit werd Gedempte Singel nr.40 ‘Markt’ werd niet meer gedaan, zo rond 1979 besloot mijn vader met de winkel te stoppen, om privé redenen en gezondheidredenen, en dus werd de winkel verkocht.

Ik heb deze herinneringen opgeschreven omdat er eigenlijk weinig verhalen en foto’s te vinden zijn over  bepaalde straten uit Oud Assen. Ik  hoop hiermee te bereiken dat anderen de situaties herkennen en ook in gedachten weer even terug kunnen gaan naar het Assen-van-toen. Tevens dank aan Sietse Kooistra, welke zo bereidwillig is om dit te plaatsen.


Mijn vader Henk Seidel op de markt (foto collectie R. Seidel)


Straatnamen in Assen

Op 23 juni 1948 startte de Provinciale Drentsche en Asser Courant met het rubriekje ‘straatnamen in Assen’. Op 3 november 1948 publiceerden zij met beschrijving van de naamgeving van de Schoolstraat:

Twee der voornaamste landwegen die Assen in vroeger tijden met de buitenwereld verbonden waren wel; de Beilerweg en de Witterstraat. Laatstgenoemde vond een voortzetting in de toenmalige Stegeweg, welke voortzetting zich verenigde met de Beilerstraat onder de naam van Weiersgang. Deze Weiersgang kwam uit op de Jordaan (nu Varkensmarkt) en ten tijde van de Kloosterstichting kozen de bewoners van het toen reeds bevolkte Witten hierlangs hun weg naar de Parochiekerk te Rolde.

Zij ontleende haar naam aan het Weiersdiep. Dat ter hoogte van de tegenwoordige Ambachtschool de weg kruiste en dat vermoedelijk een reservoir voedde dat als visvijver of Weier diende, vandaar ook de naam Weiersdiep. Deze Weiersgang kan beschouwd worden als de voorloper van de Schoolstraat, die ingevolge een raadsbesluit van 7 juli 1881 werd aangelegd.

Velen zullen misschien denken dat van Schoolstraat wordt gesproken omdat hier niet minder dan drie scholen gehuisvest zijn. Toch is dat niet juist; zij dankt haar naam namelijk aan de christelijke school die in 1860 gereed kwam. De ambachtsschool kwam in 1900 terwijl de RK school van het jaar 1904 dateert.


Naar boven




© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl