In en om Assen





The Low Budget Blue Band




De LBBB-interpretaties van bluessongs


Al 15 jaar ‘the Blues, the whole Blues and nothin’ but the Blues!’

De vier muzikanten van Low Budget Blue Band spelen sinds 1995 samen met hier en daar een toevoeging van een extra gitarist. Vrijwel alle stijlen in de blues worden gespeeld, in een mix van eigen werk en LBBB-interpretaties van bluessongs. Van ’low down and dirty’ bluesriffs tot gevoelige snaren, alles wordt geraakt!. Een swingende en rockende mix van bluesmuziek uit de fifties tot de modernere hedendaagse varianten.

Heel af en toe komt er een nummer voorbij dat van oorsprong niet onder de bluesstyle muziek valt, maar met een een bluesy jasje past het prima in de gevarieerde setlist. Van swing tot groove en van shuffle tot rock, het is allemaal te beluisteren bij de Low Budget Blue band.
In de historie van de band werd een lange lijst met liveoptredens afgewerkt. Van kroegje tot TT-nacht. Podiumervaring is rijkelijk aanwezig. Dat geldt trouwens ook voor een geluidsinstallatie voor kleine en iets grotere zaaltjes.

Sinds jaar en dag speelt LBBB naast de sets op 'elektrisch volume' ook (semi-) akoestische sessies. De vertrouwde blues van de versterkers geschikt gemaakt voor recepties, restaurants, casino's, etc.
Voor elke toepassing een volume en setlist, so to speak. 't Blijft echter wel bij blues met af en toe een wat bekendere song in en bluesy jasje.


Wiko Veenvliet;  Piano & Hammondorgel

"Het muziekverleden van mij bestrijkt al een kwart eeuw. Mozart begon op zijn derde met pianospelen, ik was er wat later bij. Toch had ik al heel vroeg een fascinatie voor de piano. In den beginne moest er veel op een klassieke wijze gemusiceerd worden, tot ik op een gegeven moment besloot mij aan te melden voor een cursus popmuziek onder leiding van Sjef Smeets bij het ICO in Assen.

Vanaf dat moment ben ik op een heel andere manier gaan spelen. En daarnaast natuurlijk op zoek naar de juiste mensen om een band mee te gaan formeren. Dat betekende dat ik in Groningen terecht kwam in een onduidelijke band, waarmee ik een keer optrad op een bruiloft. Een aantal mensen bleef over en we verhuisden naar Assen, zodat Low Budget Blue Band versie 1.0 ontstond. Deze band speelde bij de opening van het toen nieuwe winkelcentrum 'Het Forum'. De drummer en de gitaristen stopten vervolgens om uiteenlopende redenen.

Dus op zoek naar een nieuwe drummer, uiteindelijk werd het Koert. Low Budget Blue Band versie 2.0 was geboren. Deze formatie heeft het een aardig tijdje uitgehouden, totdat we meededen aan een CD-productie van een aantal Asser bands. Vlak voor de CD presentatie op het Koopmansplein besloot de toenmalige zanger dat het toch belangrijker was om op vakantie te gaan. Crisis. En de bassist moest ook nog eens stoppen. Nog meer crisis.

Ondertussen speelde ik solo vrij veel op recepties en in restaurants en dergelijke. Via een voormalig steakhouse in Gieten vonden we nog voor de CD presentatie een nieuwe bassist, Albert Jan, uit Beilen. Maar zonder zanger is het toch vrij lastig optreden. Bovendien begon de tijd behoorlijk te dringen. Toen dacht ik dat er nog maar een oplossing was; ik heb een brief geschreven naar de Steen en Been show, in die tijd gepresenteerd door Jack Spijkerman, met het verzoek of hij een zanger konregelen voor de CD presentatie.

Niet veel later kreeg ik een telefoontje van een vriendin van een voormalig collega van mij die meldde dat zij een vriend had die wel geïnteresseerd was om bij ons te komen zingen. Het bleek Bouke te zijn en Low Budget Blue Band versie 3.0 was geboren. En het optreden op het Koopmansplein kon gewoon doorgaan! Jack Spijkerman belde een paar dagen later, hij had een zanger voor ons geregeld, te laat. Gelukkig was ik niet thuis en kreeg mijn broertje hem aan de telefoon.

Na een tijdje in deze bezetting gespeeld te hebben, koos de gitarist voor het dirigeren van kerkkoren en verliet de Low Budget Blue Band. Gelukkig kende ik nog wel een geschikte gitarist en na wat overredingskracht besloot hij Low Budget te komen versterken. Versie 4.0 ontstond. Toch was de overredingskracht op langere termijn niet voldoende. Genoemde gitarist vond de progressie te gering en de gekozen hoek van muziek minder interessant en besloot te stoppen.

Dit zorgde voor een dilemma. De keuze was weer op zoek gaan naar een nieuwe gitarist en het op dat moment uitgebreide repertoire opnieuw aanpassen of verder gaan met een viermansformatie. We besloten het laatste te gaan doen en Low Budget Blue Band versie 5.0 was geboren. Het repertoire hebben we aangepast op een bezetting van vier mensen. Dit had tot gevolg dat we wat nummers moesten schrappen of aanpassen, maar uiteindelijk is dat aardig gelukt.

Dit bleek de ideale formatie te zijn. Vele optredens en nog veel meer repetities later zijn we nog steeds actief. We hebben duidelijk gekozen voor de blues en muziek met in ieder geval wortels in de blues. Alle bandleden vinden dit een goede keuze en kunnen met deze stijl uit de voeten. Volgens mij is dit een belangrijke voorwaarde voor het voortbestaan van een band op langere termijn. Hopelijk blijft het ontstaan van Low Budget Blue Band versie 6.0 nog lange tijd uit!"

Gear:

Yamaha Clavinova PF Stage piano
Hammond XM-1
1 dooie toets


Koert Verlind;  Drums

"Het moet ongeveer 12 jaar geleden zijn dat ik besloot de wijde wereld in te trekken. Ik had ondertussen een hele rij schnabbels afgewerkt, welke voornamelijk bestonden uit optredens op koninginneedag en de avondvierdaagse (foto) en mijn geluk beproefd bij enkele lokale bandjes.
Ik pakte mijn knapzak en verliet mijn roots in Rotterdam.

Aangekomen in Assen werd het bewijs weer eens geleverd dat je met muziek overal ter wereld vrienden maakt. Al snel vond ik aansluiting bij de LBBB.
Nu zijn we al weer tien jaar verder en nog steeds band en vrienden. Ondertussen ben ik wel een paar keer vreemdgegaan, maar toch altijd trouw gebleven aan de LBBB.

In 10 jaar tijd hebben we heel wat meegemaakt. Tijdens een 'bierdrinksessie' komen deze verhalen altijd weer boven. Zo herinner ik mij het optreden in het plaatselijke asielzoekerscentrum. 500 man stonden ons apatisch aan te kijken omdat de muziek niet helemaal was wat ze verwacht hadden. Dezelfde groep mensen ging vervolgens compleet uit hun dak toen één van hun medebewoners in de pauze de ritmebox van het keyboard aanzette... Zo'n lange pauze hadden we nog nooit gehad!

Ook weten we ondertussen wat het is om op een zeer traditionele bruiloft te spelen. Na het inzetten van het eerste akkoord liep de ene helft terug naar de tafeltjes, terwijl de andere groep voor mij compleet ondefinieerbare ritmische bewegingen begon te maken.
Ondertussen kwam de gefrustreerde ceremoniemeester ons vertellen dat het "allemaal wat sneller moet" terwijl we een 200BPM uptempo nummer stonden te spelen. Na het aanhalen van dit voorval komt bij ons altijd het spreekwoordelijke gezegde "biertje?" naar boven.

Na al deze ervaringen (en natuurlijk ook een hele hoop leuke) wisten we wat ons te doen stond, spelen voor bluespubliek, So Here We Are... Ready To Rock en Roll!!! Tot ziens!!" Was getekend: Koert

Gear

- Pearl drumkit
- Vic Firth sticks
- In-ear rikketikmasjiene


Albert-Jan Koops; Basgitaar

"Ergens in '85 of '86 ben ik bij mijn eerste band als basgitarist begonnen. De naam van het bandje was 'Multiple Choice'. Samen met een drummer, toetsenist, gitarist/zanger, zangeres en de technische man zijn we van niks uit een bruiloftsband begonnen. Onze eerste optreden was een optreden met wel 13 nummers.

Door de setlist gewoon 2x te spelen, heb je 26 nummers. Zoiets vergeet je nooit meer.Langzaam aan groeide dit bandje uit tot een volwaardige band 'voor al uw bruiloften en partijen'. Ik ben gestopt met 'Multiple Choice' ergens begin jaren '90. Met veel plezier denk ik aan deze jaren terug.

Toen heb ik een poos niet gespeeld, maar via mijn toenmalige zwager hoorde ik dat een aantal jongens een symfonische rockband wilden beginnen. Dat was ergens in '93. Eerst kennis gemaakt met die jongens, ik kende er geen één van. De meesten waren al een beetje ervaren. De drummer had zelfs een jaar in het voorprogramma van 'Normaal' gespeeld. Niet slecht. Dit symfonische rockbandje kreeg de naam 'Geen Stijl Elektrisch'. Na ongeveer een jaar geoefend te hebben en welgeteld één optreden, kwam aan het bestaan van dit bandje een eind.

De gitarist van deze band wist dat er in Assen een bluesbandje was dat voor een CD-presentatie van de CD 'Hunebedpop Extreme' een basgitarist nodig had. Nou vooruit, ik ben de beroerdste ook weer niet, dus contact met die gasten opgenomen om te komen oefenen. "Verschrikkelijk, ik blijf tot na de CD-presentatie en ik ben weer pleite", dat was mijn eerste gedachte na de eerste oefenavond. Een week later kwam ook de nieuwe zanger van dit bluesbandje.

Maar mijn gedachten over het vertrek was nog steeds onveranderd. Na ongeveer 10 jaar ben ik nog steeds bij dit bluesbandje. En die nieuwe zanger is ook nog steeds onze zanger. Ondertussen speelt Bouke -zo heet onze zanger- ook op gitaar, en samen met Koert op de drums, Wiko op piano/hammond en ik op de bas formeren wij de 'Low Budget Blue Band'.
Voor de geïnteresseerden onder jullie: ik speel op een 4 snarige Ibanez soundgear basgitaar. Het geluid komt uit een Hartke 4x 10" transporter baskast met een Hartke 3500 versterker."

Gear

- Line6 Variax Bass
- Ibanez Soundgear 4-snarige bas
- Hartke 3500 BassAmp met 4x10" Hartke Transporter
- Hughe orange earplugs


Bouke Janssen; Zang & Gitaar

"Met een tennisracket als gitaar carnavalshits mee playbacken met 'Op Volle Toeren' deed bijna ieder klein kind denk ik. In de vierde klas van de lagere school 't eerste bandje, 'De Rakkers'. Vrijdag 's middags in de klas halve liedjes 'spelen' op een Shadows-klassieker. Op een nepgitaar weliswaar, maar razend fanatiek. Het zelfde groepje werd later (in de zesde klas) een soort 'DoeMaar Tribute' en ja, wij waren van het type 'rouwband om' toen de echte DoeMaar uit elkaar ging.

Op talloze trips door Europa in de bus van je pa op een mondharmonica spelen en alles van de Dire Straits fonetisch meebrullen deden er waarschijnlijk al wat minder op twaalfjarige leeftijd. En op je vijftiende een volledige HipHop-crew hebben was op dat moment in Nederland al helemaal niet gebruikelijk. Muziek heeft mij dus altijd erg bezig gehouden.

Kom je trouwens ook niet meer van af, zo'n muziekvirus. Helemaal niet als je eenmaal op podia hebt gestaan en voor publiek hebt gespeeld. Die kick is onverslaanbaar.
Na de eerder genoemde, vrij succesvolle, Hiphop-periode begon de 'echte' muziek (weer) interessant te worden. Op 17 jarige leeftijd maar eens een gitaartje gekocht en samen met een vriend een paar jaar alleen maar muziek gemaakt. Bandje gestart, 'Indiana' noemden we ons en we waren fanatiek. Ikke zingen en een beetje gitaarpielen.

Leuke groep met drums, bas, keyboard, zang en gitaren. Allround coverbandjes kunnen over het algemeen altijd wel ergens spelen dus we hebben in ons paarjarig bestaan redelijk wat live gespeeld. Nadat het groepje een beetje uit elkaar viel, was het na nog een jaar gedaan met 'Indiana'. Schoolbandjes deed ik altijd wel aan mee, dus helemaal werkeloos werd ik niet op muziekgebied.

Na een jaar of twee niet in een bandje te hebben gespeeld diende het virus zich weer aan. Vrij onschuldig, maar wel hardnekkig. Net uit dienst op tweeëntwintigjarige leeftijd, kriebelde het best wel aardig en daar diende een bluesbandje zich aan, Budget Bluesband of zoiets… Altijd al bluesgeïnteresseerd geweest, aangestoken door m'n broertje en z'n Muddy Waters, Red Devils en Stevie Ray Vaughan cd's, was dit dus wel een aardige mogelijkheid.

Of ik wilde zingen, want de vorige zanger was afgeserveerd wegens een handig getimede vakantie of zo. En er moest opgetreden worden. Over twee weken. "Tuurlijk jongens, ik kom langs". De Low Budget Blue Band dus. De bassist was er ook net bij en er waren toch wel de nodige twijfels. Was dit wel zo leuk? Nou ja, even doorzetten en we zien wel. Bleek het ineens toch een leuk cluppie te zijn en de muziek, ach dat kon best wel wat worden….

Na een tijdje ook gitaar mee gaan spelen op m'n oude Marshall Mosfet 100 en een vage Ibanez Roadstar/RG. Ik kreeg de smaak te pakken en er moest iets sterkers komen voor op het podium want de nieuwe gitarist had ook van die mooie spullen. Wat koop je dan? Ach ja, een Fender Twin 100 watt buizenpower of zo….

Ondertussen met de oude bassist van Indiana nog even in een andere leuke band erbij gespeeld, 'Planit Groove'. Met toeters en bellen zeg maar. Veel bekende covers en wel twee keer live gespeeld. Te grote groep en te weinig discipline helaas.
Het bluesbandje reutelde ondertussen gewoon door en sprokkelde al met al een behoorlijke dosis optredens bij elkaar. Zowel elektrisch als akoestisch werd er behoorlijk wat gespeeld.

Tot op een geven moment de andere gitarist er de brui aan gaf. Jammer maar helaas. Toen was ik dus de enige in de band met zes snaren en viel het ineens wel heel erg op dat ik al die jaren maar wat aangekloot had. Er moest dus even stevig geüpgrade worden en de optredens gingen op een lager pitje. Gelukkig behoren we tot de weinige bands die ook veel voldoening kunnen halen uit enkel en alleen repeteren.

Gelukkig maar, anders had de Low Budget Blue Band al een aantal jaren niet meer bestaan…
Nu zijn we eindelijk weer een beetje terug op niveau (lees: ik kan de rest bijbenen) en kan het beestje
weer de sporen gegeven worden. Hoog tijd, want dat hardnekkige virusje steekt de kop weer op…."

Gitaren

- Rockinger Telecaster
- Epiphone ES-295
- Fender Strat '70 RI, BJ-Custom (alu pickguard & Lindy Fralin Steelpole 42 pups & neck-switch)
- Ibanez AFS75T (met vintage style vibrato)
- Ibanez vage RG/Roadstar BJ Custom (alu pickguard)
- Epiphone LP Goldtop BJ Custom (alu pickguard - slide setup)
- Seagull S6+CW acoustic

Amps

- Fender Super Reverb '74 Silverface (blackface circuit)
- Fender Twin Amp 97 'Evil Twin'
- Leslie speakerkast
- Line6 PodX3

Effecten (in wisselnde samenstelling te zien op Bouke's pedalboard)

- Het liefst enkel en alleen de Super Reverb op 4/5 maar dat kan niet overal...
- Cry Baby (mod: True by-pass)
- Menatone Red Snapper
- Barber LTD
- Lex Bos Super Drive
- H&K Tube Rotosphere
- Tremulus Lune
- Boss TU2 tuner
- Boss GE7 (mod: andere instellingen dan af-fabriek)
- Hema adapter (mod: ander touwtje met meer pluggies)
- Sennheiser-wireless
- Claysion 1.02 Powersoakattenuatorbreakloadvoordetwin (traploos homemade by Koert V. te A.)
- VoelsprietverlengtouwtjesvoordeSennheiser by Arjen

Diversen

- Bandbus


Info op thebluesman


The Low Budget Blue Band/JeeBee Bluesband

Op zaterdagavond was het jonge-blues-hondenavond in Cafe Hofsteenge in Grolloo. Dick Kliphuis van de Stichting Roots on the Hill had The Low Budget Blue Band (LBBB) en de JeeBee Bluesband naar het Drentse bluesmekka gehaald. Twee bands die overigens al eerder tijdens het jaarlijkse bluesfestival in Grolloo het podium beklommen hadden.

LBBB was voor mij niet onbekend, want de Asser band had ook tijdens ons eigen Meppeler La Porte festival in september 2006 een fantastische gig neergezet. Van JeeBee (Joris Bos) had ik alleen op het Texelbluesfestival een paar fragmenten opgevangen omdat ze het trio in zo'n belachelijk klein cafeetje hadden neergezet, dat er voor menig bluesliefhebber geen doorkomen aan was.
LBBB begon iets later dan gepland aan hun optreden, maar het wachten was het meer dan waard.

Wat een heerlijk bandje is dit toch. Het repertoire bestaat dan wel hoofdzakelijk uit classics en covers, maar de manier waarop ze dit doen vind ik getuigen van groot vakmanschap. Bouke Janssen is een fantastische gitarist die met het grootste gemak overschakelt van BB King naar Julian Sas en van Albert Collins naar Jon Amor.

Bouke's solos worden op een puike manier afgewisseld door de vingervlugge toetsenman Wiko Veenvliet en uitstekend ondersteund door een nimmer overheersende, maar toch lekker aanwezige rhytmesectie, bestaande uit bassist Albert-Jan Koops en drummer Koert Verlind.
Oke, aan de uitstraling van de band valt misschien nog wel wat winst te boeken, maar ik durf de cafehouders in het land een fantastische avond te garanderen door deze band in het hun programma op te nemen. Ik heb mij in elk geval alvast ingeschreven voor hun nog op te richten fanclub.

Na de pauze is JeeBee Bluesband aan de beurt. Ik had mij eens laten vertellen dat Joris als vijftien of zestienjarige jongen aanklopte bij de gitaarschool van Erwin Java en dat Erwin hem al snel de deur wees met de mededeling: "Ga maar weg, want jouw kan ik niks meer leren!".
Inmiddels is Joris 25 jaar oud en heeft in zijn jonge loopbaan al een reputatie opgebouwd waar je "U" tegen zegt.
Ook in Grolloo liet Joris weer ruimschoots zijn meesterkwaliteiten de vrije loop met prachtige covers van onder andere Jonny Lang en Stevie Ray Vaughan.

Heerlijke slowblues en mooie bluesrock maakt van dit trio, verder bestaande uit bassist Martin Drijfhout en drummer Arjen Huitenga een zeer complete band met een uitstekende eigen sound.
Het geluid in Grolloo, wat overigens zoals gewoonlijk erg goed was, had tijdens het optreden van Joris Bos wel een of twee volumestreepjes lager mogen zijn, waardoor ik mijzelf bij LBBB een stuk meer op mijn gemak voelde dan bij Joris Bos. Neemt niet weg dat het weer een fantastische avond in Grolloo was.

Helaas waren er veel te weinig toeschouwers in Hofsteenge om de twee bands aan het werk te zien.
Ik zou toch tegen de Drentse bluesliefhebbers willen zeggen: Geef de geraniums eens een beetje extra water en kom er eens achter vandaan. Er is zoveel moois te genieten in onze provincie. De avonden van Roots on the Hill in zaal Hofsteenge zijn daar een geweldig voorbeeld van.


Bezoek hier de website van The Low Budget Blue Band







© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl