In en om Assen





Achilles eert zijn oorlogsslachtoffers


Bronvermelding:
Jubileumboek Achilles, 1894 - 1944, Assen 1944


foto: Sietse Kooistra


Zij wier nagedachtenis wij eeren ...


Kapt. Jan van Haarst

Kapt. Jan van Haarst, geboren 11 October 1899, kwam als jong luitenant in het Asser garnizoen, werd 1 Sept. 1921 als lid der vereeniging aangenomen. In Febr. 1922 verkozen in het bestuur (secretaris) tot Aug. 1924, om in Sept. 1929 weer te worden benoemd en fungeerde als zoodanig tot Oct. 1930. Werd 26 Aug. 1935 voorzitter der vereeniging om in Aug. 1938 door mr. De Vries te worden opgevolgd. Vanaf het begin (1930) één der redacteuren van cluborgaan, doch moest door gebrek aan tijd in 1936 deze functie neerleggen. Gaf tevens zij n beste en gewaardeerde krachten aan elftal- en trainingscommissie, was commissaris, kortom, zorgde voor alles. Was de Vader van de compagnie, een goed en fair speler op 't groene veld en vriend van allen.

Aan zijn werkzaam leven kwarn tenslotte een einde, toen hij in Duitschland, tijdens de bezetting, gevangen werd gehouden. Hij ruste in vrede ....


Jo Stuvel

J. Stuvel, beter bekend als Jo, kwam in Duitschland, waarheen hij door persoonlijke wraak werd gezonden, tijdens een bombardement om 't leven. Geboren 30 Juli 1907, verwisselde hij in Aug. 1924 de korfbalvereeniging voor onze vereeniging, werd als keeper in 't tweede opgesteld, maar stond een seizoen later al in Achilles I onder de lat, heeft z ij n heiligdom steeds op eminente wijze, tal van jaren verdedigd en kwam terug, toen zijn vereeniging hem dringend noodig had. Werd in Mei 1925 commissaris, in Aug. 1926 (tot Mrt. 1927) 2e secretaris. Sinds Mei 1931 vervulde hij nauwgezet zijn taak als commissaris, totdat hij door nietsontziende lieden naar het land van den vijand werd gezonden. Gaf telkens openlijk en zonder aanzien des persoons zijn meening te kennen, was een prettig vereenigingslid en, verzorgde op de hem eigen wijze de Junioresafdeeling.

Zijn dood beteekent voor onze vereeniging een gevoelige slag; zijn persoon zullen wij nimmer vergeten. Jo, kerel, wij zullen je werk in jouw geest voortzetten. Rust zacht, beste, trouwe vriend ....


Cees Hakkert

"Cees", ambtenaar ter secretarie, Achilleslid in hart en nieren, sportsman van, top tot teen, werd in J uni 1932 lid der Rood-zwarte-familie en bleef dit tot aan zijn dood, in Mei 1945. Hij overleed in een Engelsch hospitaal in Duitschland (Mei '45), waarheen hij was gebracht, omdat hij als goed Nederlander zijn Nederlandsche plicht kende. Beulen brachten de blonde Cees over, in Januari '45, naar 't concentratiekamp Sandbostel, waar hij de bevrijding nog meemaakte. Cees was steeds opgeruimd, geestig en een waarachtig sportmakker," steeds bereid zijn vereeniging te dienen, te allen tijde. Was een serieus iemand, in zijn werk en op het groene veld. Slechts 34 jaar, in de volle kracht van z'n leven, werd Cees weggenomen, weg van zijn vrouw en dochtertje, weg van ons Achilles. En alleen, omdat hij zijn plicht deed .....

Cees, beste kerel, we zullen je missen, jongen! Maar vergeten doen we je niet. Laat dit voor je nabestaanden tot troost zijn. Rust zacht, prettige kameraad!


Douwe Verhagen

Als slachtoffer der Nazi-terreur kwam Douwe Verhagen enkele jaren geleden om het leven, nadat hij langen tijd als willoos schepsel door de Duitsche beulen was gemarteld. In Duitschland, ver van huis, zijn familie, zijn vrienden en zijn vereeniging, stierf hij .... Douwe kwam in 1930 als junior bij Achilles, en toen hij de leeftijd had bereikt, ging hij naar de seniores over. Als rechtsbuiten van 't vierde was hij voor dit team een groote steun, zijn snelle rennen werden meermalen gevolgd door een doelpunt. Voor niets en niemand ging hij op zij, ook in het dagelijksche leven niet en deze goede eigenschap is hem tenslotte noodlottig geworden. Ook al door militaire dienst verliet hij z'n vereeniging en ook hij overleefde de gruwelijke oorlog 1940.

Douwe, makker, vergeten doen wij je nooit!


Jan W. Kuiper

Jan W. Kuiper, geb. 25 Augustus 1915, trad in Juli 1931 als lid toe, verdedigde aanvankelijk de rood-zwarte kleuren in de adsp.ploeg, en was daarna enkele seizoenen aanvoerder van Achilles IV. De militaire dienst - hij werd capitulant - belette hem niet steeds energiek voor zijn vereeniging op te komen en speciaal in die jaren heeft Achilles veel aan hem te danken. Trad nimmer op den voorgrond, maar werkte met groote ijver. De ramp, die Assen 3 Jan. 1941 trof, kostte hem het leven, tezamen met zijn familie.

Aan Jan met zijn vroolijke glimlach en zijn opgewekt humeur behouden wij de meest aangename herinneringen.



Jan Muskee

Op 29 Augustus 1940 werd Jan Muskee, als eenig Achilleslid, dat in de voorbije oorlog het leven heeft moeten geven, ten grave gedragen, onze Jan, trouw als een hond, aanvoerder van het zooveelste elf tal. Gewond, werd hij in een ziekenhuis verpleegd en hoewel men hoopte hem te redden, mochten de goede zorgen niet baten. Zijn familieleden moge het tot troost zijn, dat hij zijn leven niet tevergeefs heeft gegeven.

Achilles zal zijn nagedachtenis steeds in hooge eere houden .


Hans Hofman

Hofman, de stoere blonde Achilliaan, moest in Duitschland, tengevolge van een bombardement, zijn jonge Ieven laten. Met vele anderen verliet hij zijn woonplaats om daarin nimmer meer terug te keeren. Met een jeugdig enthousiasme kon hij zich voor Achilles in de strijd werpen en vele zijn de overwinningen, die het team door zijn toedoen mocht behalen. Taai als een kat was Hofman, vasthoudend als een terrier, een Achilleslid van 't goede soort.

Aan hem zal Achilles niet anders dan aangename herinneringen bewaren.


Harm van Dijk

Als HSC'er kwam Harm, geb. 29 Mei 1916, in Nov. 1937, toen hij te Assen als sergeant-capitulant werd aangesteld, bij Achilles. Hoewel nimmer uitblinkend, was hij voor onze vereeniging een aanwinst , stil en bescheiden als hij was. Tal van malen speelde hij als rechtsbuiten in het tweede elf tal, hij was een prettig sportmakker, die zwijgend zijn plicht als vereenigingsman deed.

Daar zijn dienst het hem niet meer veroorloofde Achilles-lid te blijven, bedankte hij in Aug. 1939 en luttele jaren later kwam ook hij bij de ramp, op 3 Jan. 1941, na ook in de oorlog gespaard te zijn, om het leven.


Kramer

Kramer, onze Roode Kruisman, is niet meer. Ook hij gaf zijn leven voor ons Vaderland, stierf in een Duitsch concentratiekamp. N Nooit zien wij hem weer op ons Sportpark, waar hij onze jongens bij ongevallen altijd wist te helpen en op te monteren, met een kwinkslag, een vroolijk woord. Nooit ontbrak hij, geheel belangeloos stelde hij z'n kennis en z'n onmisbare hulp in dienst van Achilles, waarvoor we hem altijd dankbaar zullen zijn.

Voortaan zal Achilles 't zonder hem moeten doen; zijn nagedachtenis zal steeds in dankbare herinnering blijven.






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl