In en om Assen




Robert Willem (Tokkel) Imker


"Tokkel, een gulden kan ik je niet meer geven maar ik kan je wel in hout vereeuwigen".
(MDF 4 mm, 18 x 22 cm. Artist: jigsawartwork)


Info encyclopedie van Drenthe


Tokkel (Robert Willem Imker)

Musicus, zwerver, Asser stadstype. Omstreeks 1965 woonde Imker aan de Rozenstraat en was verwarmingsmonteur. Achter het ouderlijk huis zat hij vaak urenlang op zijn gitaar te spelen.

Vormde de groep Tokki and the streetdogs. Na de band Rockale richtte Robert in 1968 samen met zijn broer Remco de band Sound of Ymker op. Een onderdeel van het programma was de korte rockmusical "harttransplantatie" een parodie op de door de Zuid-afrikaanse chirug  dr. Barnard omstreeks die tijd verichte eerste hartoperatie.  Hoogtepunt was een optreden op het vermaarde festival Flight to Lowlands paradise in Utrecht, naast groepen als Pink Floyd, Jethro Tull, Cuby & Blizzards en The Outsiders. In 1969 verscheen hun eerste en enige single "Train of Doomsday".

Toen ging het plotseling snel bergafwaarts en Remco Imker besloot de band op te heffen. Tokkel leidt lange tijd een wat teruggetrokken bestaan. Hij werkt nog samen met Herman Brood maar raakte - na een vergeefse poging eind jaren '70 weer een band op te richten- opnieuw aan de drank en drugs. Een scheiding van zijn vrouw was het gevolg en Tokkel ging vanaf dat moment zwervend door het leven.

Hij werd Assens bekendste stadszwerver. Legendarisch was zijn weerkerende vraag: "Hej'n guld'n voor mij?" Na overnachtingen op veel verschillende plaatsen in Assen, vond hij de laatste jaren van zijn leven onderdak in een keet op het Veemarktterrein. Hij overleed onder tragische omstandigheden op 4 februari 2001. De belangstelling voor de rouwplechtigheid in de Boskamp in Assen was enorm. Als laatste groet klonk Jimmy Hendrix's "All along the watchtower".


Robert Imker (foto gemaakt en ter beschikking gesteld door Sjoerd Punter)


Artikel in '101 markante Drenten' van Maxine Robeta Hilbrandie - Meijer; uitgeverij Moordboek, 2001. ISBN 9033012383

"Zwerver Tokkel overleden" kopten de regionale kranten op maandagmorgen. Zelfs de landelijke televisie maakte er gewag van. Op zondag 4 februari was hij gestorven. Buiten was het hondenweer, er lag een dik pak sneeuw. Geen weer voor de dagelijkse ronde van een onvast ter been zijnde zwerver. Een zwerver doolt, maar Tokkel is Assen in zijn hoedanigheid als zwerver meer dan 20 jaar trouw gebleven en andersom bleven de Assenaren hem trouw.

Op zijn vraag 'hej 'n guld'n voor mij' dokten ze massaal. Hij kocht er steeds een goede fles wijn van en door de middenstand werd hi voorzien van zijn droogje. Assen was Tokkels thuis en heel lang heeft hij met enkele collega's gebivakkeerd in de zogenaamde zwerverskeet op het veemarktterrein.

Soms sliep hij wegens omstandigheden elders, op het station of bij zijn zus Rosa in het schuurtje. Toen de ruzies in de krappe keet de goedmoeidige Tokkel weer eens te veel werden, vertrok hij naar de leegstaande vleesfabriek bij de Roldertunnel. Gekleed in een mooie lange groene jas, in beide handen een plasticzak met de dagelijkse boodschappen, wurmde hij zich door de hekken heen en schreed met opgeheven hoofd de directieingang in, waar hij zijn heil had gezocht in de directiekamer. Klasse.

Zijn kale cv doet vermoeden of er geen hoogtepunten zijn geweest in het leven van Tokkel. Hij kreeg inderdaad niet de Culturele Prijs van Drenthe, promoveerde niet tot topzwerver en behaalde helaas geen vermelding in het Guinnessboek of Records als de levenslustige alcoholist.

Met zijn broer Remco heeft hij eind jaren zestig de band ' The Sound of Imker' opgericht. Hij was er de gitarist. Hij trouwde en kreeg twee dochters, Sascha en Bluma. De scheiding van zijn vrouw heeft hem de das omgedaan. Hij raakte aan de drank en de drugs. De zanger / kunsternaar Herman Brood, die hij uit diens Assense periode kende, heeft hem nog eens op het rechte pad proberen te brengen. Hij nam Tokkel mee naar Amsterdam, pelde de kleding van zijn lijf met een stanleymes, stopte hem in bad en stak hem in nieuwe kleren.

Niets voor Tokkel. Voor Tokkel was er geen weg terug. Het patroon van alledag was hem heilig, gaf hem houvast. Hij was gewend aan zijn vaste rondgang, zijn vaste adresjes, aan de praatjes en de grapjes met de voorbijgangers en aan zijn medezwervers. Zijn dochter Sascha fotografeerde hem een paar jaar geleden als een vrolijke drinker. De opbrengst van de daarnaar gemaakte ansichtkaarten gingen in het Tokkelfonds, bestemd voor kleine cadeautjes voor daklozen.

Het ging al een hele tijd niet goed meer met de baas, de twinkeling in zijn ogen was verdwenen. Na een lange zwerftocht had bij zich moe van het zwerven zacht uitgestrekt om nooit meer op te staan. Tijdens de dienst legde Hermen brood de gitaar, die Tokkel lang geleden bij hem had achtergelaten, op de kist. De naam Tokkel had hij gekregen toen hij zich, gesnapt bij het appeltjes jatten, verborgen had in het kippenhok van de boer en toen deze langs kwam 'toktok' riep.


Robert Imker (foto gemaakt en ter beschikking gesteld door Sjoerd Punter) Het verhaal bij de foto: Tokkel had rond 73-74 een Alfa Romeo Spider aangeschaft, een Italiaanse sportwagen dus. Trots als een prins reed hij rond, maar nog niet erg trefzeker. Hij kwam uit de Molenstraat en sloeg iets te snel af. Hij reed dwars door de heg van de buren om de hoek. Stomverbaasd keken ze naar de brokkenpiloot. Toen kwam de winter en wilde de auto niet starten. Tokkel had niet aan antivries gedacht, en dat was het einde van de Alfa Romeo Spider.


Artikel uit 'Wij willen een koffiebar' van Gerrit Griemink. Stichting Sixties Promotions, Emmen 2006. ISBN 90 810653 1 9


De uit Assen komende groep Sound of Ymker was niet meer, nadat de broertjes Tokkel en Remko Imker zich bekeerden en zich aansloten bij de Jehova Getuigen. Maar Tokkel liet al vrij snel, via de plaatselijke dagbladen, weer van zich horen toen duidelijk werd dat zijn vrouw Rian zwanger was.

De gitarist ging er vanuit dat het kind een zoon zou worden. Hij voorzag voor hem een loopbaan als musicus en steuntrekker en besloot dat hij in G-akkoord moest worden geboren.

Hier volgt nog een niet eerder gepubliceerd stukje literair werk van Tokkel...


JOPPIE

Joppie kroetmoes is een goeie vent
Joppie zit altijd in bars
Maar Joppie heeft ook nooit een cent
Joppie heeft ook een gitaar
Joppie zet de meisjes van binnen in brand
Hij is ook zo gallant

Joppie heeft een wonder gitaar
Die heeft geen enkele snaar
Daarom is het een wonder gitaar
Koop gauw een gitaar
Ja, koop een wonder gitaar
Bij Euro friet

Bij aankoop van 3 zakjes patat
Koop gauw 3 zakjes patat.





© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl