In en om Assen





Roel Reijntjes



Info op streektaalzang.nl

Roel Reijntjes (Beilen, 6 februari 1923) was voor alles Drents dichter en schrijver. Maar daarnaast was hij troubadoer en zong hij zelfgeschreven ballades. Verder was hij conferencier in het Drents Minicabaret en trad hij op met Alie Brals-Luinge (1920). Reijntjes was een zeer productieve dichter en stimuleerde als zodanig het Drents als cultuurtaal. Hij schreef teksten voor Drentse artiesten zoals Het Duo Karst en Ab Drijver. Reijntjes ontving voor zijn werk verschillende onderscheidingen, o.a. de Culturele Prijs van de Provincie Drenthe (1977), de Zilveren Penning van de Stichting Jordaan-Van Heek (1979) en de Eremedaille in Goud behorend bij de Orde van Oranje Nassau (1983). De Culturele Prijs van het Koninklijk Landbouwcommité ontving hij in 1978 voor het op cabareteske wijze naar elkaar toe brengen van stad en platteland. Roel Reijntjes overleed op 19 april 2003.


Publicaties:

"De iegelkaor", Drentse gedichten (Stadskanaal, 1959)
"De speulman" , Drentse gedichten (Stadskanaal, 1961)
"Het wollegres", Drentse balladen (Stadskanaal, 1965)
"Kleine Drentse reize", verzen (Assen, 1975)
"Al wat ik zag", Drentse gedichten (Assen, 1978)
"111 Drentse wiesheden" (Assen, 1979)
"100 kleine Drentse wiesheden" (Assen, 1979)
"211 Drentse wiesheden" (Assen, 1982)
"Veur later" (Assen, 1983)
"Zestig gedichten van Roel Reijntjes veur zien zestigste jaar", oetzocht deur Hans Heyting (1983)
"Zeefdruk" (Zuidwolde, 1987)
"Dapper deur de dagen" (Oosterhesselen, 1989)
"De twee jonge tamboers" (Oosterhesselen, 1990)
"Oes is geboren", Drents kerstspel (Oosterhesselen, 1990)
"Negen balladen" (Oosterhesselen, 1991)
"Het lieve leven", een bloemlezing (Oosterhesselen, 1991)
"Reiziger holdt an in Golgotha" (Oosterhesselen, 1991)
"Het zingen holt an", vijftien Drentse balladen (Assen, 1991)
"Mijn liefste, ach, wat is met mij" (Oosterhesselen,1992)
"Mijn liefste, ach, wat is het met mij" (Zuidwolde,1993)
"Jaorgetieden in Drenthe" (Oosterhesselen, 1994)
"Nachtelieke echo's" (Oosterhesselen, 1995)
"Waor zal ik mien rustplaots vinden?" (Oosterhesselen, 1996)
"Aolde liedties wordt stiller" (Oosterhesselen, 1996)
"Het bluien van 't beminnen" (Oosterhesselen, 1997)
"Een leven in Beilen" (Beilen, 1998)
"De brand der zinnen" (Oosterhesselen, 1998)
"Late brummelpluk" (Zuidwolde, 2002)


Info op woestenledig d.d. 19-4-10


Roel Reijntjes heeft het weer voor elkaar

Zeven jaar na zijn dood en een half jaar na de sloop van zijn huis, zijn bloemen gelegd op het graf van Roel Reijntjes (1923 – 2003). Dat leek voorzitter Anne Doornbos van Het Drentse Boek wel zo gepast op de dag dat in Beilen het verzamelde werk van de ‘Prins der Drentse dichters’ werd gepresenteerd.

Bijna allemaal waren ze er, in café Muller: vrienden, collega’s en bewonderaars van de ‘bard uit Beilen’. Van Marga Kool tot en met Driek van Wissen, die een eerste exemplaar ontvangst nam. Van Erik Harteveld tot en met Duo Karst – Jannie durfde het na zestien maanden en een zwaar ziekbed weer aan. Van Gerard Nijenhuis tot en met Ton Peters, die Reijntjes typeerde als ‘de nar aan het hof van koning Drenthe’. Maar vooral ook Henk Nijkeuter , bezorger van een cassette die drie delen omvat en waar vijf jaar spitten, rangschikken en schrijven in is gaan zitten. Nijkeuter maakte een keuze uit de verhalen voor kranten, tijdschriften en radio. Verzamelde een dikke pil met gedichten geschreven tussen 1959 en 2002. En stelde een schrijversportret samen waarin het levensverhaal van de kleurrijke dichter wordt geschetst.

Reijntjes zelf zou al die aandacht schitterend hebben gevonden. Want hij was zeer ijdel, verborg dat slecht achter gespeelde bescheidenheid en hoorde zichzelf zo graag voordragen dat tijd ineens geen enkele rol speelde. Zoals Marga Kool hem citeerde: “Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben nu eenmaal de lieveling van het publiek.” Mindere kanten had hij ook, ontdekte Nijkeuter. Met de waarheid nam Reijntjes het niet zo nauw. Hij schepte er genoegen in (beginnende) collega-dichters te vernederen en sloeg graag rechtse praat uit. Over zijn homoseksuele geaardheid durfde hij pas in 1997 openlijk te praten. Zijn reizen naar Pattaya in Thailand, waar het sekstoerisme naar verluidt welig tiert, dekte hij af met het verhaal dat hij ‘als vrijwilliger Engelse les gaf aan kinderen in een weeshuis’.

Reijntjes is een van de best verkopende Drentse dichters ooit, was graag gezien op literaire avonden en bijeenkomsten waar gelachen mocht worden. “Achter de clowneske façade die hij opbouwde, verschool zich een hypochonder”, schrijft Nijkeuter. Maar zijn faam als dichter en waarde voor de schrieverij staat buiten kijf. In zijn eigen woorden: ‘Maor blef van mij ien klein gedicht/ dan heb ik toch wat goeds verricht’. Het zijn er uiteindelijk 600 geworden.


Boek: Het verzamelde werk van Roel Reijntjes is bezorgd door Henk Nijkeuter. Uitgever: Het Drentse Boek. Prijs: 45 euro (3 delen)


Roel Reyntjes 60 jaor


Bronvermelding:
'Oeze Volk, maondblad in Drents dialect, 27e jaorgang - no. 1 -, Januari 1983. Een artikel van Bart Veenstra



Op de zesden febewaorie van het jaor 1923 kreeg een van de inwoners van Beilen, de heer Reyntjes, de vrouw in bedde. Nao dat de grootste drokte west was, kwamen ze der achter dat 'n jonkie was en zo de buurt zee, een mooi poppie. Vanzölfs kreeg e een naom en 't weur Roelof of makkelder zegt, Roel. Now was 't een gloepens drok kereltje en zien vao zee vaok, as dat jonk zuk niet wat bedappert, komp er gien grui in. Maor dat veul toe. As'n roos in de kas, zo leefde in 'n bescharmd wereldtie en zowel 't gruien as 't verstand kun good metkommen. En je zagen hum an dat e aans was as aans. In zien pakkies van fluweel en met zien zwaate krullegies leek 't wel wat op'n artiest. Maor dat gung an 't Beiier volk veurbij. Gerard Nijenhoes met Hans en Gerrit hadden Oeze Volk nog niet oetvunden, dus Drenthe wus noch van kuituur noch van artiesten.

Het gung der wel good um. De kleine Roel weur groot, groter, gung de wies-heid opsteken in meerdere scholen en wiederop het grote leven in. Zien affeern... belastingamtenaor. En daormet nam e eigelieks een betie ofschied van 't leven en dan bedool ik niet zien eigen leven... wel hèt leven. Want belastingambtenaor weden, dat is weeiten daj met wat gangs bint, waor elk een hekel an hef. Dan kuj naost 't wark op 'n besten in je hoffie knutern en je niet te veul zeein laoten an 't volk. Roel Reyntjes hef daor niet met zeten. En hie hef oetvunden dat in de belasting nog een smak humor toeholdt. Hie heft oetdraogen ok en zo umtrent 1956 brak de dichter in hum lös. Hans Heyting as redakteur van Oeze Volk kreeg een gedicht toestuurd met achter op 't kevort allen R. Beilo. Het was 'n mooi gedicht en Hans Heyting vreuig in Oeze Volk of de dichter zuk bekend maoken wol. Hie kwam veur 't locht en zien naom was Roel Reyntjes.

Das 27 jaor leden en Roel Reyntjes is niet meer weg te denken oet Drenthe en zien cultuur. Hie heurt bij de grootsten, maor dat wilt ze hum niet zo vlot toe. Hoe 't ok weden mag, Roel Reyntjes hef zien stempel op Drenthe drukt en bij Oeze Volk kuj hum ok niet meer wegdenken. Daorum is het veur de Drentse schrieverij een betie feest op vief febewaorie. En dat zal Roel niet vrumd weden. Hie mag geern heurt en zeein wodden. Ja, bij aal zien Drents is het Drent weden hum niet zo eigen. Maor al is e scharp in zien kretiek, hie kan het zölf maor min verwarken. Meer dan gevulig is e van aord en aj hum schramt over zien wark, is e daogen in de put. Maor was e dat niet, was e nooit kommen waor e now steeit. Dichters bint now eenmaol gien mennesjers.

Um zien verjaordag nog wat extrao kleur te geven, komp Hummelen met een dichtbundel van de dan jaorige Roel en dat wodt 'n extrao mooie. Meer wi'k er now niet van zeggen. Maor hol't in de gaoten. Roel hef 'n hoop daon veur de Drentse cultuur en mag wel even eerd wodden. Daor is e op gesteld ok en dan mot 't hielndal deurgaon. Hol de kraanten in de gaoten.... ze zult er ok van vertellen, van wat en waor Drenthe feest holdt bij de verjaordag van Roel Reyntjes. En veur Roel alvast de gelukwensen veur de kommende verjaordag en dat doe'k dan naomens alle metwarkers en lezers van Oeze Volk. Want elk zal gien tied hebben um hen Beilen te gaon.


Info op rtvdrenthe d.d. 23 oktober 2009

Het voormalige woonhuis van dichter Roel Reijntjes is donderdag gesloopt. Na de dood van Reijntjes, 6,5 jaar geleden, heeft de plaatselijke Historische Vereniging het pand, via een legaat, in handen gekregen. Maar het huis was in te slechte staat om in te richten als museum. Nieuwe eigenaar makelaardij Oosting laat het pand met de grond gelijkmaken.


Bekijk hier de documentaire over de sloop






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl