In en om Assen





Erik Zwezerijnen


Info op woestenledig d.d. 29 november 2011


Erik Zwezerijnen schildert voor het grote publiek

Erik Zwezerijnen (Jutphaas, 1958) uit Nieuw-Buinen dankt zijn bekendheid aan dierschilderijen in een ‘zwierig figuratieve stijl'. Maar net zo makkelijk schildert hij naar de actualiteit: het instorten van de zendmast in Hoogersmilde, het relletje rond afbeeldingen op de Gouden Koets, het overlijden van Harry Muskee. Begin november lokte zijn werk 400 bezoekers naar Nienoord, in december staat hij op de Miljonairs Fair in Amsterdam.

Eemster

"Ik kom uit Jutphaas, een dorp in de buurt van Utrecht, waar ik tot 1966 heb gewoond. Maar ik ben opgegroeid in Eemster, een buurtschap bij Dwingeloo.


Mijn vader maakte tafelbladen van natuursteen en was niet aan een regio gebonden, zo zijn we in Drenthe komen wonen. Ik vond het geweldig: het platteland, de ruimte, de dieren om je heen. Ik kom uit een gezin met twee oudere broers. Mijn tweelingbroer is transgender, die heet nu Katja."

School

"Als jongen zat ik altijd te tekenen. Donald Duck-figuren, dieren in mensenkleren. Die tekeningen ruilde ik tegen de juiste antwoorden voor wiskunde. Ik had echt een hekel aan school. En dan vooral aan de drang die werd uitgeoefend om in je hoofd kennis op te slaan die je ook in boeken kon vinden. Zinloos vond ik dat. Zelf nadenken werd je niet geleerd. Dat wist ik toen niet, dat begreep ik veel later. Ik ben pas later zelf gaan nadenken."

Pianoreparateur

"Ik had geen idee wat ik wilde worden, maar na de middelbare school kreeg ik een baantje in Assen, bij Van Sloten aan de Rolderstraat, een pianowinkel. Ik speelde toen al orgel, er werd bij ons thuis veel muziek gemaakt. Mijn werk bestond uit het restaureren van oude piano's. Het kwam er op neer dat ik het binnen- en buitenwerk mocht opknappen. Echt ambachtelijk werk. Voor 75 gulden in de week."

Het Beiler Muziekhuis

"In 1975 zijn we een muziekwinkel begonnen: Het Beiler Muziekhuis. Het was de tijd van de electronische orgels, daar werden er heel veel van verkocht. Zelf hield ik veel meer van het klassieke orgel en van het Hammond-orgel. Nee, in een band heb ik nooit gezeten. Ik trad wel eens op en deed wel eens begeleiding tijdens concerten. Mijn hart lag vooral bij de klassieke muziek. Daar werd door leeftijdgenoten wat vreemd tegen aan gekeken, dan kom je niet makkelijk in een band."

Uitvaarten

"Toen we in Nieuw-Buinen kwamen wonen, hoorde ik dat het voor kerken steeds moeilijker werd om een organist te krijgen. Sindsdien speel ik als vrijwilliger tijdens uitvaarten in de buurt. Het is dankbaar werk en een goede manier om een bijdrage te leveren aan de omgeving. Ik heb geen muzikale opleiding gehad, maar kan goed improviseren, zang begeleiden, de sfeer aanvoelen. Je kunt wel een cd opzetten, maar dat haalt het niet bij live-muziek. Ik zeg wel eens: als organist schilder ik met klanken."


Schilderen

"In de tweede helft van de jaren tachtig stelde ik mij de vraag wat ik met mijn leven wilde doen. In diezelfde periode kocht ik een doek en verf en ben ik gaan schilderen. Ik wist het meteen: ‘Dit is het! Nu ben ik vrij!' Dat gevoel heb ik nog steeds als ik voor een wit doek sta. Totale vrijheid. Dit ben ik! Aanvankelijk begon ik abstract te schilderen, maar dat werd te vrijblijvend. De abstractie is een vijver waarin je makkelijk kunt verdrinken, niet alleen als schilder, ook als publiek."

Dieren

"Dieren vormen een vast thema in mijn werk, al schilder ik ook wel naar de actualiteit en landschappen. Door dieren te schilderen kan ik fantasie met werkelijkheid combineren, in die zin vormen ze een belangrijke inspiratiebron. Maar het gaat mij ook om hun kleuren, hun beweeglijkheid en onschuld. Daarnaast heb ik een muze, Louise van den Hof, mijn vrouw. Zij is ook kunstenaar, ze maakt glaskunst. Zij is heel belangrijk bij alles wat ik doe."


Herman Brood

"Ik noem mijn stijl zwierig figuratief. De drup-techniek komt van Jackson Pollock, het spontane en royale kleurgebruik van Cobra en er zitten ook invloeden van Herman Brood in. Brood is zeker een inspiratiebron; hij heeft met een eigen stijl de schilderkunst bij een breed publiek populair gemaakt, dat is heel belangrijk geweest. Mijn manier van werken heeft inmiddels ook navolging gekregen. Laatst zag ik ergens een schilderij hangen waarvan ik mij niet kon herinneren dat ik het ooit had gemaakt. Bleek het door een ander geschilderd."

Miljonair Fair

"In december is mijn werk voor de tweede keer op de Miljonair Fair in Amsterdam te zien. Wat je ook van zo'n beurs kunt denken, ik ben blij dat ik er sta. Natuurlijk is het allemaal erg materialistisch, maar het mooie van kunst is dat je tegenwicht kunt bieden. Kunst is voor mij emotie en communicatie, het gaat om meer dan bezit alleen. Het beeld dat de Fair alleen door patsers wordt bezocht, is overigens onjuist. Er komen mensen met veel geld, maar ook mensen die veel geld zouden willen hebben. Ik schilder voor een groot publiek: miljonairs én wannabees."

Succes

"Ik ben niet iemand die van zich af schildert. Ik schilder naar mezelf toe. Ik vind het fantastisch dat ik mij met kunst bezig kan houden. Daar heb ik nooit van durven dromen. Het heeft ook met levenshouding te maken, denk ik. Als je je passie volgt, dan komt succes vanzelf bij je, daar ben ik van overtuigd. Dat vertaalt zich niet alleen in verkoop. Van verkoop word ik blij, van schilderen word ik gelukkig. Het is prachtig als iemand werk van mij koopt, want dat gebeurt uit vrije wil, daar zit geen enkele dwang achter. Maar zonder die verkoop levert het schilderen mij al enorm veel op. Ik lach mij rot als ik aan het schilderen ben."


Bezoek hier de website van Erik Zwezerijnen






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl